ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟ 2015 – 2016 ΣΤΗΝ Ι.ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΕΡΚΩΝ

Ο των όλων Θεός μας αξίωσε και εφέτος να εορτάσουμε το Άγιο Δωδεκαήμερο στη θεόσωστη επαρχἰα των Δέρκων στην Πόλη μας. Οι 12 αυτές ιερές και χαρμόσυνες μέρες, με τον συμβολικό τούτο αριθμό, ξεκινούν μεν από την παραμονή της εορτής των Χριστουγέννων, επισφραγίζονται δε με την εορτή των Θεοφανείων του μηνός Ιανουαρίου, αλλά και με αυτήν του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Mια από τις αρχαιότερες εορτές της ενωμένης Εκκλησίας ήταν τα Επιφάνεια, που ξεκίνησαν να εορτάζονται στη Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου περί τα τέλη του 3ου αιώνα. Δύο τινά εορτάζονταν κατά την ημέρα αυτή της 6ης Ιανουαρίου: η Γέννηση του Χριστού και η Βάπτισή του. Και έχει λογική εξήγηση ο κοινός αυτός εορτασμός, αν σκεφτεί κανείς ότι η καθεαυτού δημόσια δράση του Ιησού Χριστού ξεκινά με την Βάπτισή του στην ηλικία των 30 περίπου ετών, αφού είχε δώσει, όπως ήταν φυσικό, πολλά «δείγματα γραφής» της θεότητός του, ήδη από την παιδική του ηλικία. Επήλθε όμως ο διαχωρισμός της Γεννήσεως και της Βαπτίσεως λίγες δεκαετίες μετά, πρώτη φορά στην Ρώμη. Έκτοτε έχουμε το Άγιο 12ήμερο. Η Εκκλησία μας διασώζει πολλά έθιμα που συνδέονται με τις μεγάλες Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές. Ένα από τα γραφικότερα και δημοφιλέστερα είναι η κατάδυση του σταυρού στα ύδατα και εν συνεχεία η ανάσυρσή του από κολυμβητή και η παράδοσή του στον προεστώτα της Ακολουθίας. Δεν υπάρχει ειδική τυπική διάταξη για την τελετή αυτή της κατάδυσης, ούτε και αναφορά στα σημερινά τυπικά της Εκκλησίας. Πρόκειται για ένα έθιμο εκκλησιαστικό, για μία συμβολική αναπαράσταση της Βαπτίσεως του Χριστού. Η μακραίωνη παράδοσή του μαρτυρείται στις πηγές και ο σταυρός που ρίπτεται στα ύδατα είναι ο ίδιος ο Χριστός που τα αγιάζει με την βάπτισή του. Κάτι που ίσως κάνει το έθιμο αυτό εξαιρετικά σημαντικό: με την Βάπτιση του Κυρίου μας έχουμε και την φανέρωση του ίδιου του Τριαδικού Θεού, την φωνή του Γεννήτορος Πατρός, τον αγαπητό Υιό και το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς. Στην υμνογραφία των Φώτων παρατηρούμε ότι προσωποποιείται ο Ιορδάνης ποταμός, μιλά και δρα ως άνθρωπος και «απορεί» για την τιμή που του επεφύλαξε ο Χριστός να βαπτιστεί στα νερά του. Η προσωποποίηση αυτή αλλα και εν μέρει η θεοποίηση των στοιχείων της φύσης ανάγεται στην αρχαιότητα αλλά απαντάται και στην εκκλησιαστική Υμνογραφία ( ο Άδης βοά, η κτίσις αγάλλεται και χαίρει, η Σιών χαίρει, οι ουρανοί αγάλλονται, ο ήλιος και η σελήνη υμνούν τον Κύριο, κτλ.) Στην περίπτωση όμως του Ιορδάνη ποταμού διαπιστώνουμε στις ακολουθίες των Φώτων εξαιρετικό πλούτο παρομοιώσεων του ποταμού με άνθρωπο, με σκοπό φυσικά να αποδοθεί η μεγάλη σημασία των γεγονότων της ημέρας και να δοθεί στους πιστούς το μεγαλείο του επιφανέντος Χριστού. Έτσι σύμφωνα με τον υμνωδό (Ιδιόμ. Πρώτης Ώρας της Εορτής) κατά την στιγμή της Βαπτίσεως, όπου «αγιάζεται των υδάτων η φύσις», ο ποταμός Ιορδάνης «ρήγνυται», διασπά δηλ. την συνοχή του «βλέποντας» τον Δεσπότη στα νερά του «Δεσπότην ορών ρυπτόμενον», σταματά το ρεύμα, την ροή των υδάτων του «των ιδίων ναμάτων επέχει το ρεύμα» και έτσι ως ζων οργανισμός θαυμάζει τα μεγαλεία του Θεού. Στο Δοξαστικό της Έκτης Ώρας της Εορτής ο υμνογράφος ρωτά τον Ιορδάνη τον λόγο της αναχαίτισης των υδάτων του και εν συνεχεία λαμβάνει την απάντηση από το στόμα του ποταμού. «Τι αναχαιτίζεις σου τα ύδατα ω Ιορδάνη; .. και ου προβαίνεις την κατά φύσιν πορείαν;» ερωτά ο υμνογράφος και έκπληκτος ο Ιορδάνης, που ήταν συνηθισμένος να δέχεται τους απλούς ανθρώπους στις όχθες του προκειμένου να καθαρίσουν τα καθημερινά τους σκεύη, του απαντά : «Εξίσταμαι και φρίττω την άκραν συγκατάβασιν, ουκ είωθα τον καθαρόν αποπλύνειν… αλλά τα ρερυπωμένα σκεύη εκκαθάρειν». Σε απόλυτη σύμπνοια με τους παραπάνω ύμνους βρίσκεται και το πανάρχαιο ψηφιδωτό της Ραβέννας το οποίο απεικονίζει τον Ιορδάνη ποταμό ως απορημένο γέροντα, τα δε νερά του ποταμού στατικά και ακίνητα. Τα παραπάνω έχουν ως σκοπό να προβάλλουν τον συν-εορτασμό της φύσης και των στοιχείων της με τον πιστό άνθρωπο, δεδομένου ότι «όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις», Ι.Χρυσοστόμου, Λόγος εις το Γενέθλιον του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Μεγαλοπρέπεια και κατάνυξη στις Εκκλησίες της ιστορικής Μητροπόλεως μας. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος, εις τύπον Χριστού έδωσε όπως πάντα το λειτουργικό παρόν σε όλες ανεξαιρέτως τις Ακολουθίες της περιόδου αυτής στα ιερά τεμένη της Επαρχίας του και του Γένους: παραμονή Χριστουγέννων στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Θεραπειών, Χριστούγεννα στον Άγιο Γεώργιο Μακροχωρίου, όπου μετά την Θ.Λειτουργία ακολούθησε μικρή χριστουγεννιάτικη εορτή από τα παιδιά της Κοινότητος και το γεύμα της αγάπης προς όλους εν συνεχεία, παρουσία και της Προξένου της Ελλάδος κας Δανάης Βασιλάκη καί του Άρχοντος Οστιαρίου της Μ. του Χριστού Εκκλησίας, ιατρού Αυξεντίου Καλαγκού. Κατά τον Εσπερινό της εορτής του Αγίου Βασιλείου στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου για τον Εσπερινό, όπου εν συνεχεία επί τη ενάρξει του νέου έτους και κατά την κοπή της βασιλόπιτας υπό της Σεπτής Κορυφής υπέβαλε τα σέβη του μεθ’ όλων των Αρχιερέων στον Παναγιώτατο Πατριάρχη μας κ.κ. Βαρθολομαίο.Την κυριώνυμο ημέρα της Περιτομής του Χριστού και της Μνήμης του Αγίου Βασιλείου ήτο και πάλι στα Θεραπειά, όπου ακολούθησε κοπή της Αγιοβασιλόπιτας και διανομή δώρων στα παιδιά, κατά δε την εόρτιο παραμονή των Θεοφανείων στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Μακροχωρίου. Την ημέρα των Φώτων στον Άγιο Στέφανο της ομώνυμης ιστορικής συνοικίας, με την παραδοσιακή κατάδυση του σταυρού στα παγωμένα, αλλά αγιασμένα πολλαπλώς ύδατα της Προποντίδος, όπου δύο ρωμιοί νέοι εν μέσω ψύχους, αλλά με θερμή πίστη τόλμησαν και θέλησαν να ανασύρουν τον Σταυρό από την θάλασσα. Το κατάφερε ο Γιώργος Ερκέκ και έλαβε τον χρυσούν σταυρόν, ο δε Κωνσταντίνος Φραντζής, τον αργυρούν. Παρέστησαν Αρχοντες Οφφικιάλιοι της Αγίας του Χριστού Μ. Εκκλησίας καί πλήθος κοσμου εξ όλων των Χριστιανικών Δογμάτων, ακόμη καί αλλόθρησκοι. Τὀ Γεν. Προξενείο της Ελλάδος εξεπροσωπήθη υπό του Εντιμ.κ.Σωτηρίου Νικολακάκου. Κατά τον Εσπερινό της εορτής του Αγίου Στεφάνου στον πανηγυρίζοντα ομώνυμο Ιερό Ναό χοροστάτησε προσκληθείς υπό του Σεβασμιωτάτου ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Αλικαρνασσού Αδριανός και τον θείο λόγο εκήρυξε ο Κωδικογράφος των Πατριαρχείων κ. Παϊσιος. Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής του Αγίου Στεφάνου την λειτουργία τέλεσε πανηγυρικά ο Σεβ. Ποιμενάρχης. Την επομένη στον επίσης εορτάζοντα ακριτικό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο Γενήμαχαλλε (Νέα Συνοικία) ο Σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ. Εν φιλία και αγάπη οι προσκληθέντες πλαισιώνουν τον επιχώριο Αρχιερέα, λειτουργούν και κηρύττουν.Σέβονται και αγαπούν τον Πάνσεπτο Οικουμενικό Θρόνο, τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και την Ρωμιοσύνη. Οι πιστοί, το σώμα της Εκκλησίας μας ευφραίνονται ψυχή τε και σώματι στις ιερές τούτες Ακολουθίες του Αγίου Δωδεκαημέρου: προσεύχονται, μεταλαμβάνουν και ελπίζουν. Είναι αξιοσημείωτο ακόμη το γεγονός ότι με την λήξη του Δωδεκαημέρου και με την εορτή του Τιμίου Προδρόμου ξεκινά τρόπον τινά ο κύκλος των Ασκητών Αγίων του Ιανουαρίου, που εναλλάσσονται εορταστικά με Μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και με Μάρτυρες. Συν τοις άλλοις, η Εκκλησία μας τιμά τον μήνα αυτό, τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης, τον Άγιο Θεοδόσιο τον Κοινοβιάρχη, τους Αγίους Αββάδες, τον Άγιο Παύλο τον Θηβαίο, τον Άγιο Αντώνιο, τον Άγιο Αθανάσιο, τον Άγιο Κύριλλο, τον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο, τον Άγιο Ευθύμιο, τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, τον Άγιο Γρηγόριο Κων/πόλεως, την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, τον Εφραίμ τον Σύρο και εν κατακλείδι τους Τρείς Ιεράρχες. Με τις πρεσβείες του κατ’εξοχήν ασκητού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ο οποίος για πάντα «επισφραγίζει τον ύμνον και προεξάρχει της πανηγύρεως» (Δοξαστικό της Θ΄Ώρας των Θεοφανείων) ας μας αξιώνει ο Θεός να διάγουμε εν υγεία στην Πόλη μας όλους του ενιαυτούς του.

Αντώνιος Χατζόπουλος, Πόλη, Ιανουάριος 2016

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*