ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

DSCN8749DSCN8780

???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χριστιανικών Εκκλησιών, του οποίου μέλος τυγχάνει και η Ορθόδοξη Εκκλησία, καθιέρωσε προ 70 περίπου ετών την  τρίτη εβδομάδα του

μηνός Ιανουαρίου, εκάστου έτους, ως εβδομάδα προσευχής για την ενότητα των Χριστιανών. Διαμάχες χρόνων, αναθέματα και αφορισμοί δίχασαν και χώρισαν τις Χριστιανικές Εκκλησίες και ως επακόλουθο όλη την Ευρώπη, αλλά και τον κόσμο ολόκληρο.Ο διάλογος των Χριστιανικών Εκκλησιών ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 και με προτροπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όταν με κοινή πρωτοβουλία του τότε Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου του 6ου ήρθησαν τα αναθέματα μεταξύ των Εκκλησιών και άνοιξε ο δρόμος του διαλόγου και της καταλλαγής.

Το Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2016 και μετά το «Δι’Ευχών» του Μεγάλου Εσπερινού πραγματοποιήθηκε στόν Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Μακροχωρίου της ομώνυμης Κοινότητας της Ι.Μητροπόλεως Δέρκων, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου Γέροντος κ. Αποστόλου η καθιερωμένη οικουμενική προσευχή για την ενότητα των Χριστιανικών Εκκλησιών. Την ημέρα αυτή στην ιστορική και ταλαιπωρημένη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (προ αρκετών ετών αφαιρέθηκε ο νάρθηξ του Ναού από τις αρχές),Ορθόδοξοι, ΡΚαθολικοί, Αρμένιοι και Συροϊακωβίτες, εκπρόσωποι των Εκκλησιών απήγγειλαν αλληλοδιαδόχως κατάλληλες περικοπές από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη:τα ¨μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ¨ όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Σεβασμιώτατος.Μετά τις σχετικές απαγγελίες ο οικείος Ποιμενάρχης προσφώνησε ελληνιστί και τουρκιστί   το πολυπληθές εκκλησίασμα και τους φιλοξενουμένους αδελφούς Χριστιανούς εκφράζοντας την συγκίνησή του και τονίζοντας   συν τοις άλλοις ότι είναι επιτακτική ανάγκη των καιρών «οι Χριστιανοί ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, διῃρημένοι μέν, ἀλλά καί διακαῶς ποθοῦντες τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, να συνέρχονται ἐπί τό αὐτό εἰς ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς ὑφηλίου … να προσεύχονται διά τήν ἑνότητά των, ἀλλά καί τήν ἑνότητα, τήν εὐστάθειαν, τήν εἰρήνην τοῦ σύμπαντος κόσμου».Στην εκδήλωση παρέστησαν και οι ενταύθα εκπρόσωποι του ρωμαιοκαθολικού πνευματικού κινήματος των Φoκολαρίνων.Στον δυστυχώς σπαρασσόμενό μας κόσμο, εν μέρει και εξαιτίας του θρησκευτικού φανατισμού, στόχος της ετήσιας αυτής προσευχής είναι η τόνωση της ενότητας μεταξύ των χριστιανών, αλλά και το μήνυμα της ενότητας και της συνεργασίας μεταξύ των. Ας τονίσουμε εν κατακλείδι ότι οδιορατικός Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος,ήδη από τα πρώτα έτη της ευκλεούς πατριαρχίας του προχωρώντας έτι περισσότερο, με γενναία βήματα, παρότρυνε για την διοργάνωση παρόμοιων εκδηλώσεων με την συμμετοχή και των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, συμμετέχοντας εν συνεχεία σε αυτές και διευρύνοντας έτσι το πνεύμα της συνεργασίας μεταξύ όλων των ανθρώπων.

 

 

 

 

Αντώνιος Χατζόπουλος

 

 ???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ.ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΝ ΕΝ ΤΩι Ι. ΝΑΩι

ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ

  

«Ὑμεῖς γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαός εἰς περιποίησιν, ὅπως τάς ἀρετάς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τό θαυμαστόν αὐτοῦ φῶς, οἵ ποτε οὐ λαός νῦν δέ λαός θεοῦ, οἱ οὐκ ἠλεημένοι νῦν δέ ἐλεηθέντες» (Α΄ Πέτρου 2, 9-10)

Ἐντός τῶν πλαισίων τῆς Ἑβδομάδος Προσευχῆς διά τήν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν, ὅλοι οἱ ἀνά τήν ὑφήλιον Χριστιανοί καλούμεθα σήμερον ὅπως«κηρύξωμεν τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ» ἐντός τοῦ συγχρόνου κόσμου, ὁ ὁποῖος εἶναι τραγικά κατακερματισμένος, δεινοπαθεῖ, μαστίζεται ἀπό παντός εἴδους ἀνισότητας καί ἀδικίας, πάσχει ἐκ τῶν συνεπειῶν ἐμπολέμων καταστάσεων καί τρομοκρατικῶν ἐνεργειῶν, ἀλλά καί δέν παύει νά ἀναζητῇ τήν καταλλαγήν, τήν ἰσότητα τῶν εὐκαιριῶν καί δικαιωμάτων, τήν δικαιοσύνην, τήν εἰρήνην.

Προτείνονται δέ ἐφέτος εἰς ὅλους τούς Χριστιανούς, ὡς πυξίς καί γνώμων διά τήν ἱεραποστολικήν ταύτην προσπάθειαν ἡμῶν, οἱ λόγοι τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, ὅστις προτρέπει ἡμᾶς νά ἐξαγγείλωμεν εἰς τόν κόσμον, ὡς μοναδικήν ἀπάντησιν, λύσιν καί σωτηρίαν,τάς ἀρετάς Ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐκάλεσεν ἡμᾶς εἰς τό θαυμαστόν αὐτοῦ φῶς (Α΄ Πέτρ. 2, 9), ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ τοῦ σκότους καί τῆς σκιᾶς θανάτου (Ψαλμ. 106, 14), ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς (Γαλ. 5, 1), διεβεβαίωσεν δέ ἡμᾶς ὅτι, ἐπειδή ἀκριβῶς θά εἶναι πάντοτε μεθ΄ἡμῶν (Ματθ. 28, 20), οὐδείς δύναται νά εἶναι καθ’ ἡμῶν (Ρωμ. 8, 31).

Σεβαστοί καί ἠγαπημένοι ἐκπρόσωποι

τῶν ἐν τῇ Πόλει ἡμῶν Ἐκκλησιῶν καί ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων,

Ἀδελφοί καί ἀδελφαί Χριστιανοί,

Μετά πολλῆς ἐν Κυρίῳ χαρᾶς καί τιμῆς ὑποδεχόμεθα ἅπαντας καί εὐχόμεθα εἰς ἅπαντας τό ὡς εὖ παρέστητε εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Μακροχωρίου τῆς θεοσώστου Ἐπαρχίας Δέρκων, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, διά νά συνεορτάσωμεν καί ἐφέτος τήν Ἑβδομάδα Προσευχῆς διά τήν Ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν.

Εἶναι ὄντως συγκινητικόν, ὅτι σήμερον Χριστιανοί ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, διῃρημένοι μέν, ἀλλά καί διακαῶς ποθοῦντες τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, συνέρχονται ἐπί τό αὐτό εἰς ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς ὑφηλίου καί ἐπιτελοῦν ἀπό κοινοῦ τό πρωταρχικόν καθῆκον αὐτῶν: προσεύχονται διά τήν ἑνότητά των, ἀλλά καί τήν ἑνότητα, τήν εὐστάθειαν, τήν εἰρήνην τοῦ σύμπαντος κόσμου.

Ἡ ἑβδομάς αὕτη ἔχει καθιερωθεῖ πλέον παγκοσμίως, τήν εὐθύνην δέ τῆς προετοιμασίας τῶν ἁγιογραφικῶν κειμένων καί προσευχῶν δι΄ ἕκαστον ἔτος ἔχουν ἀπό κοινοῦ ἡ Ἐπιτροπή Πίστις καί Τάξις τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν καί τό Ποντιφικόν Συμβούλιον διά τήν Ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν. Κάθε ἔτος αἱ ἐκκλησίαι καί ἐκκλησιαστικαί κοινότητες ἑνός κράτους ἤ μιᾶς περιοχῆς ἑτοιμάζουν καί ὑποβάλλουν τά ἁγιογραφικά χωρία καί τάς προσευχάς.

Αἱ Ἐκκλησίαι τῆς Λεττονίας ἡτοίμασαν καί ἔθεσαν εἰς τήν διάθεσιν ἡμῶν τό ὑλικόν δι΄ ἐφέτος. Ἔχει δέ ἰδιαιτέραν σημασίαν δι΄ ἡμᾶς ὁ πνευματικός οὗτος σύνδεσμος μετά τῆς Λεττονίας, δεδομένου ὅτι εἰς τήν μακρυνήν ταύτην χώραν τῆς Βαλτικῆς, τά «μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ», τό χαρᾶς εὐαγγέλιον τοῦ δι’ ἡμᾶς σαρκωθέντος, παθόντος, σταυρωθέντος, ταφέντος καί ἀναστάντος Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν, ἐκήρυξαν τό πρῶτον Χριστιανοί ὁρμώμενοι ἐκ τῆς Πόλεως ἡμῶν, τῆς πόλεως τοῦ Βύζαντος.

Ἀδελφοί καί ἀδελφαί,

Εἴμεθα σήμερον ἅπαντες συνοδοιπόροι εἰς τήν ὁδόν τήν ἄγουσαν πρός τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας.Διαφαίνεται δέ ἡ ὁδός αὕτη μακρά καί ἀνηφορική, πλήρης δυσχερειῶν καί ἐμποδίων, τά ὁποῖα ὅμως οὐδόλως ἀποθαρρύνουν ἡμᾶς, ἀλλ΄ ὅλως ἀντιθέτως παρωτρύνουν ἡμᾶς νά συνεχίσωμεν τό ἱερόν ἔργον, τήν ἱεράν ἡμῶν πορείαν.

Ἐάν στρέψωμεν τό βλέμμα ἡμῶν εἰς τό παρελθόν, εἰς τήν τραγικήν ἱστορικήν ἐξέλιξιν τῶν διαιρέσεων ἡμῶν, θά διαπιστώσωμεν ὅτι ὅσο μικρά καί ἐάν εἶναι σήμερον ἡ διανυθεῖσα ἀπόστασις, ὅσον ἐλαχίστη καί ἐάν εἶναι ἡ ἐπιτευχθεῖσα πρόοδος, εἶναι πολύ σημαντική καί οὐσιώδης ἡ ἀλλαγή εἰς τάς σχέσεις ἡμῶν, εἰς τήν κοινήν μαρτυρίαν ἡμῶν, εἰς τήν κοινήν στράτευσιν ἡμῶν ἐνώπιον πολλῶν παγκοσμίων προκλήσεων καί προβλημάτων.

Ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον εἴμεθα εὐγνώμονες εἰς τόν Πανάγαθον Θεόν, διότι ἠξίωσεν ἡμᾶς νά ἑορτάσωμεν τήν πεντηκοστήν ἐπέτειον τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων, ἑνός γεγονότος ἱστορικοῦ, ἑνός ἱστορικῆς σημασίας σταθμοῦ εἰς τάς σχέσεις τῶν Ἐκκλησιῶν Ὀρθοδόξου καί Ρωμαιοκαθολικῆς, διότι, μετά ἀπό διαίρεσιν δέκα ὁλοκλήρων αἰώνων, εἰσήχθη καί ἐπεκράτησεν εἰς τάς σχέσεις ἡμῶν κλίμα διαλόγου ἀγάπης καί ἀληθείας.

Καρπός του ἱστορικοῦ ἐκείνου γεγονότος εἶναι αἱ σημεριναί ἀδελφικαίσχέσεις μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, μάλιστα δέ αἱ σχέσεις ἀμοιβαίας ἐκτιμήσεως, ἐμπιστοσύνης καί φιλίας, μεταξύ τῶν δύο Προκαθημένων, τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου καί τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου.Τό πνεῦμα τῶν διαδοχικῶν συναντήσεων τῶν δύο Προκαθημένων, πνεῦμα καταλλαγῆς, φιλίας, εἰρήνης, μαρτυρίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, ἐξαγγέλλει ὄντως εἰς σύμπαντα τόν κόσμον «τάς ἀρετάς τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς εἰς τό θαυμαστόν αὐτοῦ φῶς». Εἶναι δέ μεγάλη καί πανθομολογουμένη ἡ ἀπήχησις τῶν πρωτοβουλιῶν καί ἀπό κοινοῦ ἐνεργειῶν τῶν δύο Προκαθημένων, τόσον διά τήν εἰρήνην τοῦ κόσμου,ὡς ἐπί παραδείγματι ἡ ἐν Ρώμῃ συνάντησις διά τό Παλαιστινιακόν ζήτημα, ὅσον καί διά τήν μέριμναν τῆς ἱερᾶς παρακαταθήκης τῆς θείας δημιουργίας, ὡς ἐπί παραδείγματι ἡ ὑπό τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης υἱοθέτησις καί προβολή τῶν προσπαθειῶν τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως διά τήν προστασίαν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. Ἐν τῷ μεταξύ, ὁ θεολογικός διάλογος, ὁ διάλογος τῆς ἀληθείας, συνεχίζεται μέ τήν συμμετοχήν διακεκριμένων θεολόγων, ἱεραρχῶν καί καθηγητῶν. Δέον ὅμως νά σημειωθῇ, ὅτι τόν διάλογον τοῦτον τῆς ἀληθείας τροφοδοτεῖ, ἐνισχύει καί ἐμπνέει ὁ διάλογος τῆς ἀγάπης, τοῦ ὁποίου πρωτοστατοῦν οἱ δύο Προκαθήμενοι.

Εἴμεθα ὡσαύτως εὐγνώμονες εἰς τόν Πανάγαθον Θεόν διά τήν πρόοδον εἰς τάς σχέσεις ἡμῶν καί μέ ἄλλας Ἐκκλησίας καί Ὁμολογίας. Ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἐπεσκέφθη πρό ὀλίγων μηνῶν τόν Προκαθήμενον τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας. Οἱ διμερεῖς θεολογικοί διάλογοι συνεχίζονται. Ἐκπρόσωποι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου συμμετέχουν ἀνελλιπῶς καί πρωτοστατοῦν εἰς τάς ἐργασίας καί τά προγράμματα τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Συμβουλίου Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν.Ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἐργαζόμεθα ἀκαταπαύστως καί προσευχόμεθα ἀδιαλείπτως διά τήν ἐνότητα τῶν Χριστιανῶν.

Εἴμεθα δέ ὅλως ἰδιαιτέρως εὐγνώμονες εἰς τόν Πανάγαθον Θεόν διά τάς ἀγαστάς σχέσεις ἡμῶν καί ἐδῶ, εἰς τήν Πόλιν, σχέσεις αἱ ὁποῖαι δέν περιορίζονται μόνον εἰς τήν Ἑβδομάδα τῆς Προσευχῆς διά τήν Ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν. Συναντώμεθα, συνομιλοῦμεν, συνεργαζόμεθα, ἐπισκεπτόμεθα ὁ εἷς τόν ἄλλον κατά τάς ἑορτάς. Βιοῦμεν τήν μεταξύ ἡμῶν ὑφισταμένην, «ἔστω καί ἀτελῆ», κοινωνίαν,   διά νά χρησιμοιποιήσω προσφιλῆ ἔκφρασιν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς θεολογίας. Πρό πάντων ὅμως, ἡμεῖς ἐδῶ, εἰς τήν Πόλιν, ὡς ἁπτήν ἀπόδειξιν τῆς προθέσεως ὅλων ἡμῶν νά δώσωμεν κοινήν μαρτυρίαν, ἐξεδόθη μέ τήν συμμετοχήν ὅλων ἡμῶν ἐπίτομος παρουσίασις τῶν θεμελιωδῶν ἀληθειῶν καί διδασκαλιῶν τῆς Χριστιανικῆς ἡμῶν πίστεως εἰς τήν τουρκικήν. Ἐξ ὅσων γνωρίζω, εἶναι μία σπανίζουσα πρωτοβουλία καί ἕνα μεγάλο ἐπίτευγμα. Δέν ὑπάρχουν πολλά παρόμοια ἔντυπα, τά ὁποῖα ἀφ’ ἑνός μέν διηγοῦνται καί κηρύττουν, ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ, «τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ», ἀναφέρουν δέ ἀφ’ἑτέρου τάς διαφοράς καί διαιρέσεις ἡμῶν ἐν πνεύματι καταλλαγῆς καί εἰρήνης.

Σεβαστοί καί ἠγαπημένοι ἐκπρόσωποι

τῶν ἐν τῇ Πόλει ἡμῶν Ἐκκλησιῶν καί ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων,

Ἀδελφοί καί ἀδελφαί Χριστιανοί,

Τό «σκότος», τό ὁποῖον ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, εἶναι ἀναμφιβόλως σύμβολον τῆς ἀγνοίας, τῆς διαιρέσεως, τῆς μισαλλοδοξίας, τῆς ἁμαρτίας. Τοὐναντίον τό «φῶς» εἶναι τό χαρμόσυνον μήνυμα τοῦ εὐαγγελίου, μήνυμα καταλλαγῆς, εἰρήνης καί σωτηρίας. Αὐτήν τήν καταλλαγήν καί ἐν Χριστῷ σωτηρίαν καλούμεθα νά βιώσωμεν καί νά κηρύξωμεν ἀπό κοινοῦ, ἀγωνιζόμενοι ταὐτοχρόνως διά τήν ὑπέρβασιν τῶν διαφορῶν καί διαιρέσεων ἡμῶν.

Δέν ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος εἰς μάτην «τάς ἀρετάς τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς εἰς τό θαυμαστόν αὐτοῦ φῶς», διότι μᾶς προσκαλεῖ εἰς ἔμπρακτον ἀγάπην καί θυσίαν, εἰς ἔμπρακτον μαρτυρίαν καί, ὅταν χρειασθῇ, εἰς πραγματικόν μαρτύριον. Λόγοις ἅπαντες συμφωνοῦν περί κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἰσότητος, ἀν­θρωπίνων δι­­καιωμάτων, δικαιοσύνης, εἰρήνης. Ἡμεῖς ὅμως, ὡς «υἱοί καί θυγατέρες φωτός» (Α΄ Θεσ. 5, 5), καλούμεθα οὐ μόνον νά συμφωνήσωμεν καί νά διδάξωμεν, ἀλλά νά βιώσωμεν ἔργοις, περιπατοῦντες τήν ὁδόν τῆς καταλλαγῆς καί τῆς ἑνότητος ὡς τέκνα φωτός (Ἐφ. 5, 8).

Μέ τάς ὀλίγας αὐτάς σκέψεις καλωσωρίζω ὑμᾶς καί αὖθις, εὐχαριστῶ ὑμᾶς διά τήν συμμετοχήν ὑμῶν εἰς τήν πνευματικήν ταύτην σύναξιν καί εὔχομαι εἰς ἅπαντας ἕν Νέον Ἔτος εὐλογημένον, εἰρηνικόν, δημιουργικόν καί καρποφόρον.

Γένοιτο!

 

 

 

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*