Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΚ ΜΙΣΤΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου καί τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου Καππαδοκῶν, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Πορφυρίου, ἀνεχώρησεν εἰς τήν Ἀλεξανδρούπολιν ὁδικῶς τῷ Σαββάτῳ, 28ῃ Ἰανουαρίου ἀρξ. ἔτους προκειμένου νά μετάσχη εἰς τούς ἑορτασμούς τοῦ Ὁσίου Δημητρίου ἐκ Μιστί Καππαδοκίας καί τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί ἀφίχθη τάς μεσημβρινάς ὥρας ἐκεῖ, κατέλυσε δέ εἴς τι ξενοδοχεῖον ὡς φιλοξενούμενος τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου.

Τό ἑσπέρας τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἔτυχε τῆς ἀβραμιαίας φιλοξενίας τοῦ Σεβασμιωτάτου, καθώς καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πολυανῆς καί Κιλκισίου κ. Ἐμμανουήλ, μετά κληρικῶν τῆς ἐπαρχίας αὐτοῦ.

Τήν ἑπομένην, Κυριακήν, 29ην Ἰανουαρίου, ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἐτελέσθη Τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Ποιμενάρχου ἡμῶν, συλλειτουργούντων αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου καί Πολυανῆς καί Κιλκισίου κ. Ἐμμανουήλ.

Κατά τήν τελεσθεῖσαν Θείαν Λετουργίαν παρευρέθησαν οἱ Τοπικοί  Ἄρχοντες, μέλη τῶν Καππαδοκικῶν Σωματείων τοῦ νομοῦ καί πυκνόν ἐκκλησίασμα. Εἰς τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Ποιμενάρχης μας ὡμίλησεν πρός τούς πιστούς (ἴδε τήν δημοσιευμένην ὁμιλίαν αὐτοῦ). Ὁ Σεβ. Ἀλεξανδρουπόλεως ἀντεφώνησεν καί ηὐχαρίστησεν τόν τε Ποιμενάρχην μας καί τόν Μητροπολίτην Πολυανῆς καί Κιλκισίου διά τήν συμμετοχήν αὐτῶν εἰς τήν χαράν τῶν Καππαδοκῶν καί διά τήν παρουσίαν αὐτῶν εἰς τήν κατ’ αὐτόν Ἱ. Μητρόπολιν. Εὐχαρίστησεν ἐπίσης τόν π. Θεόκλητον, Ἱερατικῶς Προϊστάμενον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, τόν Πρόεδρον καί τά μέλη τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ εἰρημένου Ἱ. Ναοῦ διά τήν εὐπρέπειαν τοῦ ναοῦ ὡς καί τό Προεδρεῖον τοῦ Συλλόγου Καππαδοκῶν διά τήν συνεχῆ ἀρωγήν τους διά τήν ἀνάδειξιν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τοῦ ἐκ Μιστί.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατός μας μετέβη εἰς τήν ἕδραν τοῦ Συλλόγου Καππαδοκῶν, παρόντων τοῦ Δημάρχου Ἀλεξανδρουπόλεως καί ἀντιπροσώπων τοῦ Συλλόγου Κιλκισίου καί πλήθους κόσμου ηὐλόγησε τήν Ἁγιοβασιλόπιτταν, τοῦ νομίσματος λαχόντος εἰς τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ Συλλόγου Ἀλεξανδρουπόλεως. Ὁ Ποιμενάρχης μας ἐξεναγήθη εἰς τόν Μουσεῖον τοῦ Συλλόγου καί ὑπέγραψεν τό βιβλίον ἐπισκεπτῶν.

Τήν μεσημβρίαν παρετέθη ἄριστον εἴς τινα παραλιακόν ἑστιατόριον ἀπό μέρους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου.

Τό ἀπόγευμα, ὁ Μητροπολίτης μας, συνοδείᾳ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου ἐπεσκέφθη τήν ἐν Μάκρῃ Ἱεράν Γυναικείαν Κοινοβιακήν Μονήν «Παναγία τοῦ Ἕβρου», ἔνθα ἐγένετο ἐγκαρδίως δεκτός ἀπό μέρους τῆς Μοναστικῆς ἀδελφότητος.

Τήν ἑπομένην, 30ήν Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., Ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί τῶν Γραμμάτων, ἐτελέσθη πανηγυρική Δισαρχιερατική Θεία Λειτουργία ἐν τῷ Ἱ. Μητροπολιτικῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, παρουσίᾳ πλήθους κόσμου καί τῶν Προϊσταμένων τῶν Διευθύνσεων Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Νομοῦ Ἕβρου καί τοῦ Βουλευτοῦ κ. Ἀναστασίου Δημοσχάκη.

Ὁ Μητροπολίτης μας ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Ὄρθρω καί προεξῆρχε τῆς Θ. Λειτουργίας, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου καί τῇ συμμετοχῇ πολλῶν κληρικῶν. Κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν, ἐτελέσθη ἡ εἰς Διάκονον χειροτονία τοῦ Ἐλλογιμ. κυρίου Ἀλεξάνδρου Λυκίδη, ἀποφοίτου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος μετωνομάσθη εἰς Κωνστάντιον. Τό ὄνομα εἰς τόν χειροτονηθέντα ἐδόθη ὑπό τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Εἰς τήν ὁμιλίαν του ὁ χειροτονηθείς ἀνεφέρθη εἰς τήν ἀγάπην πρός τήν Ἐκκλησίαν καί τόν σεβασμόν του εἰς τόν Ποιμενάρχην καί πνευματικόν αὐτοῦ Πατέρα Σεβ. Μητροπολίτην κ. Ἄνθιμον, διά τήν συμπαράστασίν του εἰς τήν κλίσιν τῆς ἀφιερώσεώς του εἰς τήν Ἐκκλησίαν. Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας, ὁ ὁποῖος ἐτέλεσε, τῇ εὐγενεῖ παραχωρήσει τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου, τήν χειροτονίαν τοῦ Διακόνου Κωνσταντίου, εἰς τήν ἀντιφώνησίν του ἀνεφέρθη εἰς τήν κλίσιν καί κλήσιν πού πρέπει νά ἔχει κάθε ἄνθρωπος πού ἐπιθυμεῖ νά ἀφιερωθῇ καί μετέφερεν τάς εὐχάς καί εὐλογίας τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου.

Ἐν συνεχείᾳ, τόν λόγον ἔλαβεν ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως, ὁ ὁποῖος ἀπευθύνθη πρός τόν νεοχειροτονηθέντα Διάκονον Κωνστάντιον καί πρός τό πολυπληθές ἐκκλησίασμα καί ἐτόνισεν τήν ἀνάγκην πού ὑπάρχει εἰς τήν κοινωνίαν μας νά ἀναδεικνύονται ἄξιοι ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι θά παίρνουν τήν προσευχήν τῶν χριστιανῶν καί θά τήν μεταφέρουν εἰς τό οὐράνιον Θυσιαστήριον. Μέ τήν εὐκαιρία προσεκάλεσεν καί ἄλλα νέα παιδιά νά ἀνοίξουν τά αὐτιά τους καί νά ἀκούσουν τήν φωνήν τοῦ Θεοῦ πού τά προσκαλεῖ νά γίνουν ἱερεῖς Αὐτοῦ.

Μετά τό «Κοινωνικόν» ἀνεγνώσθη τό μήνυμα τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρός τούς μαθητάς τῆς Πρωτοβαθμίου καί Δευτεροβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως τῆς Ἑλλάδος.

Εἰς τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ἐτελέσθη ἀρτοκλασία ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, ἥν ἐπεμελήθη τό Α’ Γυμνάσιον καί τό Γ’ Δημοτικόν Σχολεῖον τῆς πόλεως Ἀλεξανδρουπόλεως καί τό μνημόσυνον τῶν Εὐεργετῶν τῆς Παιδείας τῆς εἰρημένης πόλεως Ἀντωνίου καί Εὐανθίας Λεονταρίδου καί Γεωργίου καί Ἑλένης Ζαρίφη, καθώς καί τῶν κεκοιμημένων καθηγητῶν τοῦ Α’ Γυμνασίου.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀλεξανδρουπόλεως ἐδέχθη ἐν τῷ Ἐπισκοπείῳ πλῆθος ἐκπαιδευτικῶν καί ηὐχήθη τά εἰκότα ἐπί τῇ ἑορτῇ ταύτῃ.

Τήν μεσημβρίαν, ὁ νεοχειροτονηθείς παρέθεσεν γεῦμα ἐν τῷ Ξενοδοχείῳ «Ἐγνατία» εἰς τούς χειροτονήσαντας αὐτόν Ἀρχιερεῖς, εἴς τινας κληρικούς καί ἱεροψάλτας, εἰς τό ὁποῖον παρεκάθησαν ἡ μητέρα, συγγενεῖς καί φίλοι αὐτοῦ.

Τό ἀπόγευμα, ὁ Μητροπολίτης μας, ὁμοῦ μετά τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου ἐπεσκέφθη τό χωρίον Αἰσύμη, ἔνθα διαβιοῦν ἀρκετοί Καππαδόκαι καί προσεκύνησεν τά ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εὑρισκόμενα Ἱερά Λείψανα.

Τό βράδυ τῆς ἡμέρας αὐτῆς, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀλεξανδρουπόλεως παρέθεσεν δεῖπνον ἐν τῷ Ἐπισκοπείῳ αὐτοῦ καί ὁ Μητροπολίτης μας, ὁδικῶς, τῇ 31ῃ Ἰανουαρίου ἐπέστρεψεν εἰς τά ἴδια.

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΕΝ ΤΩι ΙΕΡΩι ΝΑΩι

ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

( ΑΛΕΞ/ΠΟΛΙΣ, 29. 1.2017 )

“Ἐάν τις ἀγαπᾷ με, τόν λόγον μου τηρήσει, καί ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καί πρός αὐτόν ἐλευσόμεθα καί μονήν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν “( Ἰωάν.14,23 ).

Αὐτοί οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου οἱ αἰώνιοι καί διαχρονικοί, νομίζω πώς ἁρμόζουν σήμερον ἐπί τῇ μνήμη τοῦ Ὁσίου Δημητρίου τοῦ λαμπρῶς καί εὐλαβῶς σήμερον ἑορταζομένου- παρά τῇ μή εἰσέτι κατατάξει αὐτοῦ εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας μας – τῆς  παρά τῆς Θεοσώστου Μητροπόλεως ὑμῶν Σεβασμιώτατε καί περιφίλητε Ἅγιε ἀδελφέ Ἀλεξανδρουπόλεως, Σεβασμιώ-τατε Μητροπολῖτα Πολυανῆς καί Κιλκισίου, σεβαστοί Πατέρες, Ἀγαπητοί Καππαδόκες, φιλέορτον ἐκκλησίασμα.

Διότι ὄντως, ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἠγάπησε τόν Θεόν, αὐτό εἶναι τό μόνον πού γνωρίζομεν οὐσιαστικῶς ἀπό τήν ἁγίαν ζωήν του, ἀφοῦ εἴλκυσε τήν Χάριν τοῦ Θεοῦ πού ἐθαυμάστωσε καί ἐχαρίστωσε τό Ἅγιον Αὐτοῦ Λείψανον. Εἶναι τό μόνον πού γνωρίζομεν, ἀλλά αὐτό εἶναι τό πᾶν. Διότι, ” ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν ” ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ σύγχρονος μεγαλώνυμος Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσο-καλυβίτης. Ἄρα καί ἡ πρός αὐτόν ἀγάπη τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἦταν τό πᾶν, ἦταν ὅλο αὐτό πού χρειαζόταν καί ἀπετέλεσε τήν κινητήριον δύναμιν πού τόν ὤθησε εἰς τήν ἀκριβῆ τήρησιν τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, οὕτως ὥστε νά ἐλκύσῃ τήν χάριν τοῦ πλουσίως εἰς τήν ψυχήν καί τό σῶμα του, τό λείψανον τοῦ ὁποίου κατέλιπεν εἰς ἡμᾶς ὡς θησαυρόν ἀδαπάνητον καί πλοῦτον πνευματικόν καί μοναδικόν. Διότι, οἱ Ἅγιοι τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως καίτοι ἀνεχώρησαν ἀπό αὐτήν τήν ζωήν, ὅμως ζοῦν εἰς τόν οὐρανόν μαζί μέ τόν Θεόν καί ὁ Ὁποῖος ἐχαρίστωσε τά Ἅγια αὐτῶν Λείψανα, οὕτως ὥστε νά θαυματουργοῦν παντοιοτρόπως καί νά θεραπεύουν κάθε ἀσθένεια ψυχικήν καί σωματικήν, ἀπό αὐτούς πού μέ πίστιν τά προσκυνοῦν καί τά τιμοῦν διά Λειτουργικῶν ἐκδηλώσεων καί Ἑορτῶν ὡς καί ἡμεῖς σήμερον.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, Ὁ Θεός, κρίμασιν οἷς οἶδε μόνον Αὐτός, παρεχώρησεν ὅσα παρεχώρησεν εἰς τό εὐλογημένον Γένος μας κατά τό ἔτος 1922. Μπορεῖ νά ἐγκατέλειψαν οἱ Ρωμηοί τίς ἀλησμόνητες καί ὄχι ὅπως τίς αποκαλοῦν ὡρισμένοι χαμένες Πατρίδες μας, ἀλλά ἔφεραν ἐδῶ εἰς τήν Ἑλλάδα ὅπου καί ἄν ἐγκατεστάθησαν τό φρόνημα τῆς Μικρασιατικῆς εὐσεβείας καί πίστεως. Καί ὑλική καί ἁπτή ἀπόδειξις τοῦ γεγονότος τούτου εἶναι ὅτι δέν ἐπάσχισαν νά φέρουν μαζί τους θησαυρούς καί ὑπάρχοντα, ἄλλα τά Ἅγια Λείψανα και τίς σεβάσμιες εἰκόνες πού ἐκληρονόμησαν ἀπό γενεάν εἰς γενεάν ἀπό τούς προγόνους των.Ὁμοῦ μέ τά Σεμνώματα αὐτά και Σεβάσματα ἔφεραν καί τήν Μικρασίαν ἐδῶ. Ἔτσι παρηγόρησαν τήν ξενιτειάν τους, τήν προσφυγιά τους καί τήν στέρησιν ὅτι εἶχαν καί δέν εἶχαν οἱ νοικοκύρηδες αὐτοι ἄνθρωποι. Συγχαίρομεν, λοιπόν, καί ἐμεῖς σήμερον τούς εὐλαβεῖς Μιστιῶτες καί ὅλους τούς Καππαδόκας τῆς περιοχῆς καί τόν Σύλλογον Καππαδοκῶν μέ Πρόεδρον τόν δραστήριον, ἀκούραστον, φιλογενῆ ἰατρόν Ἐντιμ. κύριον Θεοφάνην Ἰσαακίδην, πού συνεχίζουν νά τηροῦν τάς Ἁγίας Παραδόσεις τῶν εὐσεβῶν προγόνων των καί κρατοῦν ἄσβεστον τήν κανδήλα τῆς Πίστεως, κυρίως ἐντός τῆς καρδίας των καί μεταλαμπαδεύουν καί στά παιδιά τους αὐτό τό φρόνημα. Σήμερον,  εἰς μίαν ἐποχήν πού τά ἰδανικά καί αἱ ἀξίαι καταπίπτουν καί ἐπικρατεῖ τό φιλόσαρκον καί ὑλιστικόν πνεῦμα καί ἡ ἀποστασία ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Συγχαίρω καί ἐγώ ὡς Καππαδόκης εἰς τήν καταγωγήν καί αἰσθάνομαι ὑπερήφανος διά τούς ἐδῶ πατριώτας μου.

Εὐχαριστῶ τόν Θεόν καί τόν Ἅγιον Δημήτριον πού μέ ἀξίωσαν νά τελέσω τήν Ἑορτήν ταύτην, τῇ ἀδελφικῇ προσκλήσει τοῦ πολυφιλήτου μοι καί ὁμοψύχου ἀδελφοῦ, τοῦ ἀξίου Ποιμενάρχου σας, ὁ ὁποῖος φερωνύμως πάντοτε ἀνθηφορεῖ τήν λαμπρότητα τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἀρχοντιᾶς του καί τῆς εὐγενείας τῆς ψυχῆς του.Ὁ ἅγιος ἀδελφός καί τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τόν Παναγιώτατον Πατριάρχην μας, ἀλλά καί ἐμέ προσωπικῶς, γνωρίζει νά ἀγαπᾷ καί νά στηρίζῃ ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως καί ἀνάγκης.Τοῦ εὔχομαι τόσον ἐγώ ὁ ἐλάχιστος, ὅσον καί ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης μας, τοῦ ὁποίου μεταφέρω τήν ἀγάπην καί τήν εὐαρέσκειαν, νά τοῦ δίδει ὁ Θεός, ἔτη πολλά ζωῆς καί πολυτίμου Ποιμαντορίας εἰς δόξαν Θεοῦ. Ἀλλά καί εἰς πάντας, ἀδελφοί μου ἔχω τό προνόμιον καί τἠν τιμήν νά μεταφέρω τήν Σεπτήν πατρικήν εὐχήν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Παναγιωτάτου, ὁ Ὁποῖος πάντοτε σᾶς ἔχει εἰς τήν σκέψιν καί τήν προσευχήν του καί ζητᾷ ὅπως καί ἐγώ νά εὔχεσθε καί ἐσεῖς διά τό ἐν Κωνσταντινουπόλει ταπεινόν ἔργον μας, ἐντός τῶν ἡμερῶν τούτων πού συνεχῶς τό καθιστοῦν δυσχεραίστερον καί κοπιαστικώτερον.Συγχαίρω καί εὔχομαι εἰς ἅπαντας πλουσίαν τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ καί τήν εὐόδωσιν ὅλων τῶν ἀγαθῶν προσδοκιῶν μας καί ἐφέσεων, πρεσβείαις τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.

 

XAIΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ ΕΙΣ ΔΙΑΚΟΝΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΝ ΕΝ ΤΩι

 Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩι ΝΑΩι ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

( ΑΛΕΞ/ΠΟΛΙΣ, 30.1.2017 )

“Πάντα χορηγεῖ τό Πνεῦμα τό ἅγιον, βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ ” (Στιχηρόν Ἰδιόμελον, ἦχος α’, ἐκ τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ τῆς Πεντηκοστῆς )

Τό Τελεταρχικόν καί Πανάγιον Πνεῦμα τό ἐπελθόν εἰς τούς Ἁγίους Ἀποστόλους κατά τήν Πεντηκοστήν, αὐτό τοῦτο, ἀγαπητέ πάτερ Κωνστάντιε, ἐτελείωσε καί ἐσένα ἱερέα σήμερον καί Λειτουργόν τῶν Θείων Μυστηρίων.

Σήμερα πραγματώνεται καί μετουσιώνεται τό κάλεσμα τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητέ Ὑποδιάκονε Ἀλέξανδρε (Διάκονε Κωνστάντιε) μέσα ἀπό τήν δικήν σου ἐλευθέραν βούλησιν καί ἀπόφασιν. Δέν μπορεῖ νά ὑπάρξῃ ἱερωσύνη δίχως ἐλευθέρα ἐπιλογή, διότι πολύ ἁπλᾶ τό μυστήριον τῆς ἱερωσύνης ἀναδεικνύει τήν ὑπόστασιν τοῦ ἀνθρώπου, ὡσάν ἐλεύθερον κατά Θεόν “ὄν”. Καί ὁ κληρικός δέν εἶναι τίποτε ἄλλον παρά ὁ υἱός, ὁ φίλος, ὁ μαθητής καί ὁ μάρτυς τοῦ Χριστοῦ, πού ἀπό ἀγάπη πρός τό πρόσωπον Ἐκείνου ἀποδέχεται νά γίνῃ Κυρηναῖος καί φυσικά καί “συγκυρηναῖος” μέ τούς ἐν τῇ ἱερωσύνῃ ἀδελφούς του διά νά συμμετάσχει εἰς τό μυστήριον τοῦ Σταυροῦ.

Συνεπῶς, ἡ ἱερωσύνη εἶναι συνεργασία τῆς κλήσεως καί τῆς κλίσεως. Συνεργασία χάριτος καί ἐλευθερίας.

Σοῦ εὔχομαι πατρικῶς νά στοιχειωθείς μέ πολύν φόβον Θεοῦ καί νά βιώσῃς πραγματικά μέ πολλήν άγάπην καί Θεῖον Ἔρωτα τό Μυστήριον τῆς Ἱερωσύνης, τῆς ὁποίας ἀξιοῦσαι παρά Θεοῦ σήμερον. Σοῦ εὔχομαι νά εἶσαι πάντα ἄξιος τῆς κλήσεως, ἧς ἐκλήθης καί νά μήν σέ ἐλέγξει ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς Χριστός ποσῶς ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως νά σοῦ δώσῃ τό δίκαιον ὄφλημα τῶν ἀξίων ἐργατῶν Αὐτοῦ. Σοῦ μεταφέρω καί τήν Σεπτήν εὐχήν καί εὐλογίαν του Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας, ὁ Ὁποῖος καί σοῦ ἐχάρισε τό ὄνομα εἰς μνήμην τοῦ μακαριστοῦ Ἀλεξανδρου-πόλεως Κωνσταντίου. Καί διά τόν Πατριάρχην τοῦ Γένους καί τό βάρος πού αἵρει, ἀλλά καί δι’ ἐμέ σέ παρακαλῶ νά εὔχεσαι εἰς τάς ἱερουργίας σου. Ὁ Κύριος πάντοτε μετά σου καί διά σου μετά πολλῶν ψυχῶν εἰς σωτηρίαν αὐτῶν.

 

 

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*