ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΕΝ ΤΩι ΣΥΝΟΔΙΚΩι ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΧΑΛΚΗΣ ΕΠΙ ΤΗι ΕΤΗΣΙΑι ΜΝΗΜΗι ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙ ΑΥΤΗΣ (28.5.2018)

“Λυτήριον κάθαρσιν ἀμπλακημάτων,

Πυρίπνοον δέξασθε Πνεύματος δρόσον,

Ὦ τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας,

Νῦν ἐκ Σιών γάρ ἐξελήλυθε νόμος,

Ἡγλωσσοπυρσόμορφος Πνεύματος χάρις”

(Εἰρμός τῆς Ε΄ Ὠδῆς τῶν Καταβασιῶν)

 

Τῆς προτροπῆς ταύτης τῆς Ἐκκλησίας ἐκφραζομένης διάτοῦἡδυμόλπου ὑμνογράφου τῆς σήμερον Ἑορτῆς κυρ Ἰωάννου τοῦἈρκλᾶ, ἐνωτισθέντες συνήλθομεν σήμερον ἐνταῦθα, Σεβασμιώτατε ΜητροπολῖταΜύρωνκύριεΧρυσόστομε, ἘκπρόσωπετῆςΑὐτοῦΘειοτάτηςΠαναγιότητος, Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, ΣεβαστοίΠατέρες και ἀδελφοί, ἘντιμολογιώτατοιἌρχοντεςὈφφικιάλιοιτῆςἉγίαςτοῦΧριστοῦΜεγάληςἘκκλησίας, ὉμογάλακτοιἀδελφοίτῆςἐνἈθήναιςἙστίαςΘεολόγωνΧάλκης, τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐνταῦθα εἰς τόσκήνωμα τοῦτο τῆς Τρισηλίου Θεότητος, τῆς Νέας Σιών τοῦἹεροῦΦωτίου, τῆς Μονῆς καίΣχολῆς ἥτις ἐχρημάτισεν ἐργαστήριον ἀρετῆς, κατάΘεόν φιλοσοφίας καίὈρθοδόξου Θεολογίας.

Πολλάτάἱεράκαίσωτηριώδη μηνύματα τῆς Ἑορτῆς ταύτης ἀδελφοίμου, ἀλλάτόἕν καίμέγιστον τούτωνεἶναιἡκάθοδος τοῦΠαναγίου Πνεύματος, ὅτιἡπρόξενος ἔστι τῆς καθάρσεως ἡμῶν ἐκ τῆς βασιλευούσης ἐν ἡμῖν ἁμαρτίας ἀπόἈδάμ, καθ΄ὅτι κατῆλθεν ἐπίτάς κεφαλάς τῶν Ἀποστόλων, ἵνα διανείμῃεἰς αὐτούςτήν ἐξουσίαν τῆς ἀφέσεως τῶν ἀμπλακημάτων διάτῆςὁποίαςἀφέσεωςπραγματοῦταιἡἀποκατάστασιςτῆς διασαλευθείσης ἐκ τῆς πτώσεως, σχέσεως Θεοῦκαίἀνθρώπου, καίἡπλήρηςκαταλλαγήἡμῶν πρός Αὐτόν. “Αὕτηἡἡμέρα ἥν ἐποίησεν ὁΚύριος ἀγαλλιασώμεθα καίεὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.” (Ψαλμ.117, στιχ. 24) “Ἀλλαλάξωμεν τῷΘεῷἐν φωνῇἀγαλλιάσεως”. Εἴπατε τῷΘεῷὡς φοβεράτάἔργα σου, ὅτι τόΓένος ἔσωσας τῶν ἀνθρώπων”. “Εὐλογητός Κύριος ὁΘεόςτοῦἸσραήλ ὅτι ἐπεσκέψατο καίἐποίησε λύτρωσιν τῷλαῷαὐτοῦ”. Aὐτάτάψαλμικάκαίδοξολογικάρήματα προφέρομεν σήμερον ἀπόψυχῆς ὁμοφώνως τῷΘαυμαστῷΘεῷἡμῶν. Σήμερον ὅτεπᾶσα ἡἜνσαρκος τοῦΧριστοῦΟἰκονομία τό πλήρωμαἔλαβε.Σήμερον ὅτεἡτοῦΠαρακλήτου φωσφόρος Χάρις πλουσίως ἐκκέχυται ἐπίτάς τῶν Ἀποστόλων κεφαλάς καίδι΄αὐτῶν ἐπίτάς ἡμετέρας ψυχάς.Σήμερον ὅτε ἐκεῖνοι ἄφθονον τήν γλωσσοπυρσόμορφον Χάριν τοῦΠνεύματος ἔλαβον καίοὕτω ἅπαντες ἡμεῖς οἱτήν τῆς Ἱερατείας στολήν ἐνδυσάμενοι διάδοχοι αὐτῶν χρηματίζομεν,λαβόντες τήν Χάριν τοῦδεσμεῖν καίλύειν τάς τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτίας.”Τήν Χάριν τοῦθεραπεύειν πληγάς τεκαίνόσους ἀνιάτους, τήν Χάριν τήν ἄφθονον, τήν ἀφθόνως καίἀφθονοπαρόχως ἑνίἑκάστῳτῶν ἀνθρώπων προχεομένην κατάτήν δεκτικότητα ἑνός ἑκάστου καίκατάτόμέτρον τῆς προαιρέσεως αὐτοῦ”. “Ὦ βάθος πλούτου καίσοφίας καίγνώσεως Θεοῦ”. ”Τίς λαλήσει τάς δυναστείας τοῦΚυρίου ἀκουστάς ποιήσει πάσαςτάς αἰνέσεις αὐτοῦ”;

Ἀλλά, τίνι τρόπῳἑλκύσωμεν ἐν τῷπαρόντι βίῳκαίδιατηρήσωμεν τήν Χάριν τοῦΠαναγίου Πνεύματος ἐφ΄ἡμᾶς ἀδελφοί; Πώς ἔλθει καίἐφ΄ἡμᾶς τούς πολλαῖς ἁμαρτίαις καίπάθεσιν ἡδονῶν συγκηλινδουμένους; Tήν ἀπάντησιν δίδει εἰς ἡμᾶς ὁἹερός Χρυσόστομος λέγων ὅτι οἱΘεῖοι Ἀπόστολοι ἔλαβον τόἍγιον Πνεῦμα καταβάλοντες δύο προϋποθέσεις, τήν ἐν ἑαυτοῖς ἀγάπην, ἥτις καίτόκύριον γνώρισμα τῶν εἰς Χριστόν πιστευόντων ὡς προεῖπεν εἰς αὐτούς ὁΣωτήρ “ἐν τούτῳγνώσονται πάντες ὅτι ἐμοίμαθηταίἐστέ, ἐάν ἀγάπην ἔχητε ἐνἀλλήλοις” (Ἰωαν. 13,35) καίτήν τῆς δεήσεως προσκαρτέρησιν καθώς ὀΧρυσορρήμων αὐτολεξείδιετύπωσεν “Σκοπείδέμοι, πώς ὅταν προσκαρτερῶσι τῇδεήσει, ὅταν ἀγάπην ἔχωσι, τότε τόΠνεῦμα παραγίνεται”.

Ἀκουτισθῶμεν, λοιπόν, τῶν λόγων τούτων τοῦΧρυσορρήμονος σήμερον καθ΄ἥν ἐποχήν “ἐψύγη ἡἀγάπη τῶν πολλῶν” (Ματθ. 24,12) ὡς ἔφη ὁΣωτήρ καίὅτε ἠτόνισεν ἡπροσκαρτέρησις καίἡθερμότης τῆς προσευχῆς καίτῆς δεήσεως τήν ὁποίαν ὑποκαθιστοῦν ἡμέριμνα καίτύρβη περίπολλάκαίὁκορεσμός τοῦνοός διάἐννοιῶν καίθεαμάτων μωμητῶν, τῆς ἠλεκτρονικῆς καίδιαδικτυακῆς τεχνολογίας δυστυχῶς πρός τοῦτο συνεργούσης. Εἶθε ἀδελφοίμου ὁΠαράκλητος σήμερον νάφωτίσῃἅπαντας καίνάἀφυπνήσῃἐκ τοῦπνευματικοῦληθάργου καίτῆς ἀκηδίας ἡμᾶςκαίνάμᾶς κινητοποιήσῃπρός ἀνάνηψιν καίἀγώνα κατάΘεόν, ἵνα καίἡμεῖς μέτοχοι γενόμεθα τῆς Χάριτος Αὐτοῦ.

Σήμερον, ἀδελφοίμου, τήν χαράν τῆς Ἑορτῆς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καίΣχολῆς ἡμῶν αὐξάνει καίμεγεθύνει ἡχαράτῆς προσωπικῆς Πεντηκοστῆς τοῦἐκ τῶν ἀδελφῶν τῆς Μονῆς Ἱερομονάχου ἤδη Ἰωαννικίου. Εὐχόμεθα εἰς τόν πατέρα Ἰωαννίκιον ἅπαντες ἡἐχθέςἐπ΄αὐτόν κατελθοῦσα Χάρις τοῦΠαναγίου καίΤελεταρχικοῦΠνεύματος, ὅπως μήἀποστῇοὐδέποτε ἀπ΄αὐτοῦκαίνάχρηματίζῃπάντοτε δοχεῖον πολυτελές καίτίμιον αὐτῆς. Συγχαίρομεν δέκαίτόν Γέροντα αὐτοῦκαίΚαθηγούμενον τοῦἹεροῦτούτου τῆς Ἁγίας Τριάδος Μοναστηρίου, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Προύσης κύριον Ἐλπιδοφόρον, ὅστις ἐσύναξε περίἑαυτόν ὡς ὄρνις τάνοσσία ἑαυτῆς τούς νέους καίἐλπιδοφόρους ἀδελφούς ἐνταῦθα, εἰς τόν τῆς Ἐλπίδος Λόφον καίτοῦεὐχόμεθα πάντοτε νάτούς αὐξάνῃἡἉγία Τριάς κατάποσότητα καίποιότητα, διάνάδίδουν πάντοτε μήνυμα ἑλπίδος εἰς τούς ἐγγύς καίτούς μακράν καίνάχρηματίζουν καύχημα καίχαράδιάτήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καίτόν Παναγιώτατον καίΠροσκυνητόν ἡμῶν Αὐθέντην καίΔεσπότην, ἀλλάκαίτόν Σεβασμιώτατον Ἡγούμενον καίΓέροντάτων, τόν ὁποῖον εὐχαριστοῦμεν διάτούς μετάσπουδῆς καίφόβου Θεοῦκαίζήλου μεγάλου κόπους αὐτοῦκατάτήν ἐνταῦθα καρποφόρον Ἡγουμενίαν αὐτοῦ. Εὐχαριστοῦμεν τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην ΜύρωνκύριονΧρυσόστομον, ἀγαπητόνἐνΧριστῷἀδελφόν, μετάτοῦὁποίουσυνδεόμεθαἐκτῶνμαθητικῶνχρόνωνεἰςτήνσιωπηλήνἀκόμηκαίσήμερονΣχολήνμας, Ἐκπρόσωπον τῆς ΑὐτοῦΘειοτάτηςΠαναγιότητος, τοῦΟἰκουμενικοῦμαςΠατριάρχουκ.κ. Βαρθολομαίου,   Ὅστις καίκομίζει εἰς ἅπαντας ἡμᾶς τάς Σεπτάς εὐχάς καίΕὐλογίας Του. Εὐχαριστοῦμεν ἐπίσης ἀπόκαρδίας τάμέλη τῆς Σεβαστῆς Ἐφορείας τῆς Σχολῆς διάτήν μετάτῆς ἐλαχιστότητος μου, ὡς Προέδρου αὐτῆς ἀρίστην, ὑποδειγματικήν καίἀδελφικήν συνεργασίαν, ἐπ΄ἀγαθῷτῆς ΜονῆςκαίΣχολῆς. Εὐχαριστοῦμεν καίτάσυνέλθοντα σήμερον εἰς τήν Τροφόν Σχολήν μέλη τῆς ἐνἈθήναιςἙστίας Θεολόγων Χάλκης, ἔχοντας ἐπικεφαλής τόν Ἐντιμολογιώτατον Πρόεδρον αὐτῶν, ὉμότιμονΚαθηγητήντῆςΘεολογικῆςΣχολῆςτοῦΠανεπιστημίουἈθηνῶνκύριονΝικόλαον Ξεξάκην, ἌρχονταΧαρτοφύλακατῆςἉγίαςτοῦΧριστοῦΜεγάληςἘκκλησίαςκαίἀγαπητόνφίλον, διάτέτήν παρουσίαν, ἀλλάκαίδιάτήν στήριξιν καίσυμπαράστασιν των εἰς τήν στοργικήν καίπροσφιλέστατην Σχολήν μας, ὡς καίἅπαντας τούς φανερῶς καίἀφανῶς συγκοπιῶντας μεθ΄ἡμῶν εἰς τήν εὐκοσμίαν καίτήν διατήρησιν τοῦἹεροῦτούτουσκηνώματος τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ἡπρόσφατος ἐκδημία δύο Ἀρχιερέων, ΠριγκηποννήσωνκαίΠέργης, ἐκ τῆς ἐνταῦθα σεβασμίαςἹεραρχίας ἡμῶν, ἔφερεν ἡμᾶς κατενώπιον τοῦμυστηρίου τοῦθανάτου. Ἀλλάτίμετάτοῦτο; Ἐπλήρωσε τάς καρδίας ἡμῶν ἀθυμίας ἐκ τῆς ἰδέας τοῦθανάτου, τοῦἐσχάτου τούτου ἐχθροῦτοῦἀνθρώπου κατάτόἈποστολικόν καίἐδημιούργησε κάποιαν ἀμηχανίαν εἰς τάς ψυχάς ἠμῶν.

Τοὐναντίον ἀδελφοίμου. Ἀφ΄ἑνός μέν ἀνέμνησε εἰς τάς καρδίας πάντων ἡμῶν τόμάταιον τοῦκόσμου τούτουκαίτῶν ἐν τῷκόσμῳφθαρτῶν και ρεόντων καίὡδήγησεν ἡμᾶς εἰς μετάνοιαν καίἐγρήγορσιν καθ΄ὅτι ἄδηλος ἡὥρα τῆς τελευτῆς ἡμῶν, ἀφ΄ἑτέρου ὅμως ἀνεζωγράφισεν εἰς τάψυχάς ἡμῶν τήν νίκην τοῦΧριστοῦκατάτοῦΘανάτου διάτῆς Τριήμερου Ἀναστάσεως Αὐτοῦἄνευ τῆς ὁποίας θάἦτο “μάταια καίἡΠίστις καίτόκήρυγμα ἡμῶν” ὡς λέγει ὁἈπόστολος τῶνἘθνῶνΠαῦλος. Ἁπλῶς λυπούμεθα οὐχίὅμως”ὥσπερ οἱλοιποίοἱμήἔχοντες ἐλπίδα” ὡς εἰς Θεσσαλονικεῖς πάλιν ὁαὐτός Ἀπόστολος λέγει, καθ΄ὅτι μετάτήν Ἀνάστασιν τοῦΣωτῆρος, ὁθάνατος ὕπνος καίκοίμησις εἶναι καίλέγεται καίμετάστασις ἐκ τῶν λυπηρῶν τῆς ζωῆς ταύτης ἐπίτάθυμηδέστερα καίτερπνότερα ὡς ἐχθές εἰς τήν εὐχήν τῆς γονυκλυσίας ἀνεγνώσαμεν, ἀλλάδιάτόν προσκαιρόν χωρισμόν αὐτῶν καίὅτι ἕως ὅτου συναντήσωμεν αὐτούς ἐκεῖ, δέν θάβλέπωμεν τάἀγαπητάπρόσωπάτων. Εὐχόμεθα θερμῶς ὑπέρ ἀναπαύσεως αὐτῶν καίμάλιστα ὡς ὁμογάλακτοι ἀδελφοί, ἐνθυμούμενοι τήν ἀγάπην αὐτῶν πρός τήν τροφόν Σχολήν ἡμῶν.

Κατακλείων εὔχομαι εἰς ἅπαντας τούς συνελθόντας σήμερονἐδῶ, ἔτη πολλάκαίεὐλογημένα, πάντοτε πλουσίαν καίἀνεξάληπτον τήν Χάριν τοῦΠαναγίου Πνεύματος εἰς τάςψυχάς ἡμῶν καίὅπως ἐπίἔτη πολλάζωῆς καίἐν Χριστῷμαρτυρίας ψάλλομεν ὁμοῦμετάτῆς Ἐκκλησίας,

“ΒασιλεῦOὐράνιε, Παράκλητε τόΠνεῦμα τῆς Ἀληθείας,

 

ὁπανταχοῦπαρών καίτάπάντα πληρῶν, ὁθησαυρόςτῶνἀγαθῶν, ἐλθέκαίσκηνῶσον ἐν ἡμῖν καίκαθάρισον ἡμᾶς ἀπόπάσης κηλῖδος καίσῶσον ἀγαθέτάς ψυχάς ἡμῶν”.(γ΄ΣτιχηρόνἈποστίχωνἙσπερινοῦτῆςΠεντηκοστῆς). Ἀμήν.

 

 

 

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*