ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ Κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΕΝ ΤΩ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩ ΝΑΩ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ (30.06.2021)

«…καθώς ἀπέσταλκέ με ὁ Πατήρ, κἀγώ πέμπω ὑμᾶς. Καί τοῦτο εἰπών ἐνεφύσησε καί λέγει αὐτοῖς ΄λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον΄ ἄν τινῶν ἀφῆτε τάς ἁμαρτίας ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινῶν κρατῆτε, κεκράτηνται…» (Ἰωάν.20,21). Ἑορτάσαντες πρό ὀλίγων ἡμερῶν μέ δοξολογίας καί ᾠδάς πνευματικάς τήν εὔσημον ἑορτήν τῆς Πεντηκοστῆς, τήν ὁποίαν ὑπεσχέθη ὁ Κύριος πρό τῆς Ἀναλήψεώς Του εἰς τούς οὐρανούς ἵνα εἶδον ἰδίοις ὄμμασι οἱ Μαθηταί καί Ἀπόστολοι Αὐτοῦ, συγκεντρώθημεν σήμερον ἵνα τιμήσωμεν τήν Σύναξιν τῶς Ἁγίων δώδεκα Ἀποστόλων.
Προτοῦ ἔλθη ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἰς τόν κόσμον τοῦτον οὐδείς εἶχε τήν δύναμιν νά ἱκανοποιήσῃ τήν θείαν δικαιοσύνην. Οἱ ἄνθρωποι ὡς ἐκ φύσεως ἁμαρτωλοί ἦσαν αὐτοκατάκριτοι. Εἰς τήν ἔλευσιν Ἐκείνου ὀφείλεται ἡ ἀνυπέρβλητος ἀγάπη καί ἡ ὑψίστη βοήθεια τοῦ Παναγάθου Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον διά νά συναντήσῃ τόν Δημιουργόν του. Γι’ αὐτόν τόν λόγον ἀπέστειλεν ὁ Θεός Πατήρ τόν Υἱόν Αὐτοῦ τόν μονογενῆ διά νά ἀποτίσῃ Ἐκεῖνος τό χρέος τῶν δικῶν μας ἀστοχιῶν. Αὐτή ἡ Ἀποστολή εἶναι Θεία καί ὁμοιάζει μέ μίαν ἄλλην ἀποστολήν.
Tό τρίτον πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος, τό παράκλητον Πνεῦμα, κατά τήν ἁγίαν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς μετεμόρφωσε τούς ἀσήμους, δειλούς καἰ ἀγραμμάτους ἁλιεῖς εἰς σοφούς ἄνδρας, πανίσχυρες προσωπικότητες, ὁλόφωτες ὑπάρξεις. Ἡ συγκλονιστική ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ήμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἐπέλευσις τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔδωσαν τό ἔναυσμα εἰς αὐτούς, εἰς τρόπον ὥστε μέ ἀφάνταστη ὁρμή νά διασκορπιστοῦν εἰς ὅλην τήν οἰκουμένην διά νά διαλαλήσουν τό νέον ἐλπιδοφόρον καί σωτήριον μήνυμα τῆς ἐν Χριστῷ ἀπολυτρώσεως τού ἀνθρωπίνου γένους.
Αἱ πυρωμέναι, ἀπό θεῖον ζῆλον, καρδίαι των καί τό φλογερόν κήρυγμά των ἔκαναν τάς καρδίας τῶν ἀνθρώπων νά δονοῦνται ἀπό λαχτάρα διά τήν λύτρωσιν. Ὁ σπόρος τοῦ Εὐαγγελίου σπείρονταν ὑπό αὐτούς τούς ἀόκνους καί θείους ἐργάτας σέ κάθε μέρος τῆς οἰκουμένης καί ηὔξανε θεαματικά ἀπό γενεάν εἰς γενεάν. Οὗτοι, λοιπόν, οἱ ὀνομασθέντες «Ἀπόστολοι», οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ ἐκλεγμένοι καί καλεσμένοι ὑπό τοῦ Κυρίου μαθηταί Του, ἵνα συνεχίσουν τό σωστικό Του ἔργον, μετά τήν εἰς τούς οὐρανούς Ἀνάληψίν Του.
«…Δεῦτε ὀπίσω μου, καί ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων…» (Ματθ.4,20). «…Οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τά δίκτυα ἠκολούθησαν αύτῷ…» (Ματθ.4,21). Oἱ δέ, κατά τόν Εὐαγγελιστήν Μάρκον, «…ἀφέντες τόν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετά τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ…» (Μαρκ.1,20). Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, Μητροπολῖτα Σαράντα Ἐκκλησιῶν κύριε Ἀνδρέα, Ἐκπρόσωπε τῆς Α. Θειοτάτης Παναγιότητος, Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Σεβαστοί Πατέρες, Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί τῆς καθ’ ἡμᾶς Θεοσώστου Ἐπαρχίας, φιλέορτοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά. Ποῖος θά ἠρνεῖτο τόν κατά σάρκα Πατέρα καί τήν κατά σάρκα Μητέρα αὐτοῦ διά νά διαβῇ ὅλην τήν Οἰκουμένην καί νά διακηρύξῃ τό σωτήριον μήνυμα μέσῳ μυρίων δυσκολιῶν;
Aἱ μύριαι αὗται δυσκολίαι, αἱ κακουχίαι, οἱ κόποι καί προπαντός οἱ ἀπάνθρωποι διωγμοί δέν πτόησαν τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί Μαθητάς τοῦ Χριστοῦ. Τό ἔργον αὐτῶν καρποφοροῦσε, διότι τό ηὔξανε τό ἐνοικοῦν εἰς τήν Ἐκκλησίαν Ἅγιον Πνεῦμα, συμφώνως μέ τόν Ἀπόστολον Παῦλον. «…λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγεννήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι…» (Α΄Κορ.4,9-13). Ἐν συνεχείᾳ, τό ἔργον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων συνεχίζετο καί συνεχίζεται διά τῶν διαδόχων αὐτῶν Ἐπισκόπους. Εἰς κάθε σημεῖον ὅ μετέβαινον, ἐκεῖ ἐνίδρυον τοπικάς Ἐκκλησίας, χειροτονοῦσαν Ἐπισκόπους καί Πρεσβυτέρους διά νά συνεχίσουν τό ἔργον αὐτῶν.
Ὅλοι ἡμεῖς οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ ἐν Χριστῷ ἀδελφότητα καί οἱ πιστοί τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί οἱ προσκυνηταί τῆς σεπτῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν «Συνεργῶν τοῦ Χριστοῦ», ἔχομεν πνευματικόν χρέος ἵνα ἀποδίδωμεν εἰς αὐτούς τήν ἁρμόζουσα τιμήν, διότι ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία εἶναι θεμελιωμένη πάνω είς αὐτές τίς μεγάλες προσωπικότητες. Αὐτό τό διαβεβαιώνει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ὁ οποῖος εἶδε εἰς τήν Ἀποκάλυψιν τήν θριαμβεύουσα ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, θεμελιωμένη ἐπί «…θεμελίους δώδεκα, καί ἐπ’ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου…».
Ἡ ἀνθρωπότης καί ὁ σύγχρονος πολιτισμός ὀφείλει μεγάλην εὐγνωμοσύνη εἰς τούς Ἁγίους Ἀποστόλους. Ὅ,τι δέν κατόρθωσε ἡ ἐπιστήμη, ἡ διανόησις καί ἡ δύναμις τοῦ ἀρχαίου τε καί νῦν κόσμου, τό κατόρθωσε ἡ χορεία τῶν Μαθητῶν καί Ἀποστόλων τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὄμως ὁ κόσμος, δυστυχῶς, ὄχι μόνον δέν εκτίμησε τήν προσφοράν των, ἀλλά τό ἀντίθετον, ἔκαμεν ὅ,τι μποροῦσε διά νά ματαιώσει, νά ὑποβαθμίσει καί να γκρεμίσει ὅ,τι ἐκεῖνοι ἔκτιζαν καί κτίζουν διά τῶν διαδόχων των.
Ἀγαπητοί άδελφοί, τό σκότος τῆς πλάνης διελύθῃ μέ τό ἄκουσμα τῆς εὐαγγελικῆς ἀληθείας. Αἱ δεισιδαιμονικαί ἀντιλήψεις περί τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας καί ἀγάπης τοῦ Χριστιανικοῦ μηνύματος παραμερίσθῃ. Οἱ ἀσήμαντοι αὐτοί ἁλιεῖς τῆς Γαλιλαίας ἔστρεψαν τήν ἱστορίαν τοῦ κόσμου εἰς τόν δρόμον τῆς ἀνθρωπιᾶς, τοῦ ὑγειοῦς πολιτισμοῦ καί τῆς προόδου. Οἱ ταπεινοί καί καταφρονημένοι ἄνθρωποι τῆς παλαιᾶς ἐποχῆς ἀνεδείχθησαν, χάρις εἰς τό κήρυγμα ἐκείνων, διά πρώτη φορά εἰς ἀνθρωπίνας ἀξίας καί ἀκόμη περισσότερον, σέ ζωντανάς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ. Αὐτή εἶναι ἡ νέα πρωτόγνωρη παγκόσμια ἀδελφότης, ἡ ὁποία ἐγεννήθη εἰς τόν κόσμον, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὡς μία νέα πραγματικότητα ἀγάπης καί συναδελφώσεως τῶν ἀνθρώπων καί τῶν λαῶν μέσα εἰς τόν ἀπάνθρωπον κόσμον τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ κακοῦ, ὡς μέσον σωτηρίας καί ἀπολυτρώσεως ἐκ τής δουλείας τῆς ἁμαρτίας καί τῆς φθορᾶς.
Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι, ἐάν ὁ βίος ἐμπρός εἰς τήν Θείαν παρουσίαν εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ Ζωή καί αἱ ψυχαί ἡμῶν γίνουν ἱερόν θυσιαστήριον, ὅπου τελεσιουργεῖται ἡ λατρεία ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ καί ἐάν ἡ προσευχή καταστῇ ὁ ἀχώριστος σύντροφός μας, τότε θά ἐκλείψουν οἱ ἐγωϊσμοί, τά πείσματα, αἱ ἔχθραι, αἱ μνησικακίαι, αἱ ἀπληστίαι καί τά ἀκάθαρτα πάθη. Ὅλαι αὐταί αἱ κατωτερότηται δέν εἶναι δυνατόν νά συνυπάρξουν μέ τήν ἐπιθυμίαν καί θέλησιν τῆς ὁμοιώσεώς μας πρός τό Θεῖον. Ἡ προσευχή ἀποκαθαίρει τόν ἄνθρωπον ἀπό τούς μολυσμούς τῆς κακίας, τόν ἀποσπᾷ ἀπό τήν γῆν καί τά γήϊνα, δημιουργεῖ ἀνώτερον ἐσωτερικόν κόσμον, τρέφει ἱερά αἰσθήματα καί γεννᾷ σκέψεις καθαράς. Ἡ ζωή γίνεται πιό καθαρή, πιό κρυστάλλινη, πιό ἐνάρετη καί πιό χριστιανική.
Κατά τήν εὔσημον ταύτην ἡμέραν, καθ’ ἥν ἄγω τά ὀνομαστήριά μου, ὡς ἄλλος Ἀπόστολος, λίαν παρακαλῶ διά τῆς ὑπερφυοῦς προσευχῆς ὑμῶν ἵνα συνεχίσω τό ἔργον τῶν Ἀποστόλων, ἐν μετανοίᾳ καί ταπεινώσει εἰς τήν ἱστορικήν ἐπαρχείαν τῶν Δέρκων. Ἀπό τόν Ἀποστολικόν τοῦτον θρόνον, ἐδῶ εἰς τόν περικαλλῆ Μητροπολιτικόν Ναόν τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Θεραπείων, ἀναπέμπω νυχθημερόν εὐχαριστίαν εἰς τόν Πανάγαθον Θεόν διά τό πλῆθος τῶν φανερῶν καί ἀφανῶν εὐεργεσιῶν τῶς εἰς ἐμέ γεγεννημένων, ἐν οἷς καί διά τό ὅτι μέ συγκατέλεξεν εἰς τήν Ἱεραρχίαν τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας. Δόξα καί προσκύνησις τῷ ἐν Τριάδι ὑμνουμένῳ Θεῷ ἡμῶν.
Διά τοῦτο, πολλάς εὐχαριστίας ἐκφράζω τήν ὥραν ταύτην, εἰς τόν Παναγιώτατον καί Σεβασμιώτατον ἡμῶν Αὐθέντην καί Δεσπότην, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κύριον κύριον Βαρθολομαῖον, ὁ ὁποῖος ἐφέτος συμπληρώνει 60 ἔτη ἀπό τήν εἰσδοχήν Αὐτοῦ εἰς τόν Ἱερόν Κλήρον καί 30 ἔτη ἀπό τήν ἱστορικήν καί ἀγλαόκαρπον ἐκλογήν Αὐτοῦ εἰς τόν Πατριαρχικόν Θρόνον τῆς βασιλίδος τῶν Πόλεων, διά τάς ἑορτίους εὐχάς διαδηλουμένου μέσῳ τῆς παρουσίας τοῦ ἐκπροσώπου Αὐτοῦ, ἀγαπητοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σαράντα Ἐκκλησιῶν κυρίου Ἀνδρέου, τόν ὁποῖον εὐχαριστῶ καί διά τήν προσωπικήν αὐτοῦ παρουσίαν εἰς τήν ἀναίμακτον θυσίαν ταύτην. Τόν ἅγιον ἀδελφόν τόν συγχαίρω ἅπαξ ἔτι διά τήν ἐσχάτως ἐπάξιον προαγωγήν αὐτοῦ εἰς τόν τρίτον βαθμόν τῆς Ἱερωσύνης καί εὔχομαι ὡς Πρεσβύτερος ἀδελφός, ὡς συνοδοιπόρος τοῦ Πατριάρχου μας νά τόν στηρίζῃ εἰς τήν δύσκολον ἀποστολήν Του, τό ὁποῖον θα πρέπει νά πράττωμεν ὅλοι, ὡς ὁμογένεια. Ἔτι δε, εὐχαριστῶ ἐκ μυχίων ψυχῆς τούς συνελθόντας ἐπί τῇ ἑορτῇ ταύτῃ Ἁγίους Ἀρχιερεῖς καί συλλειτουργούς ἐν τῷ Ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ.
Ὡσαύτως, εὐχαριστῶ ἅπαντας ὅσους φανερῶς καί ἀφανῶς πορεύονται μέ τήν ταπεινότητά μου εἰς τό ἔργον τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί τῆς Θεοσώστου ἐπαρχίας ταύτης, τό σεπτόν Ἱερατεῖον, τούς Ἄρχοντας Ὀφφικιαλίους, τάς Ἐκκλησιαστικάς Ἐπιτροπάς καί τόν εὐλογημένον λαόν τοῦ Θεοῦ. Εἰς ἅπαντας τούς παρόντας καί ἀπώντας εἴθε ὁ Θεός νά εὐλογῇ πάντοτε τήν ζωήν αὐτῶν καί νά φωτίζῃ τάς ὑμετέρας ἀποστολάς εἰς τόν κόσμον καί εἰς τόν ἄνθρωπον. Εὔχομαι, νά μείνωμεν ὅλοι μάρτυρες ἀγαθοί ἐν τῇ πίστῃ καί τίμιοι ἐργάται τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Ἐκκλησίας, ἵνα ὁ Κύριος τοῦ Οὐρανοῦ καί τῆς γῆς νά ἀνταποδώσῃ τά ἀγαθά καί τά χρήσιμα. Ἀμήν!

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*