ΕOΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΣΤΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Κατά την εύσημον ημέρα της Ιεράς μνήμης των Αγίων  12 Αποστόλων, στις 30 Ιουνίου, άγει  τα ονομαστήριά του ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας. Μεγαλοπρεπώς τιμάται κάθε χρόνο ημέρα των Αγίων Αποστόλων στην Γεροντική Μητρόπολη Δέρκων με Ιερή Αγρυπνία από  το εσπέρας έως το μεσονύκτιο, την οποία καθιέρωσε ο Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων Απόστολος από το 2011. Κατά την κυριώνυμο ημέρα τελείται η Θεία Λειτουργία της Εορτής. Η μοναστική παράδοση των αγρυπνιών ξεκίνησε και καθιερώθηκε στην Βασιλεύουσα, όπου πολλές Μονές αποκαλούμενες των Ακοιμήτων τελούσαν ακολουθίες καθ’ όλην την διάρκεια του 24ωρου. Κατά την διάρκεια των αιώνων εξέλειπε η παράδοση αυτή, αλλά επανήλθε τις τελευταίες δεκαετίες στην Πόλη, που τις καθιέρωσε με την Ιερά Αγρυπνία των Αγίων Αποστόλων ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας ότε ήτο Ηγούμενος εις την Ιεράν Πατριαρχικήν και Σταυροπηγιακήν Μονήν της Αγίας Τριάδος Χάλκης. Η εορτή των Αγίων Αποστόλων είναι από τις μεγάλες  εορτές της Ορθοδοξίας,  των οποίων προηγείται νηστεία, όπως αυτή του Πάσχα, των Χριστουγέννων και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Παρασκευής στα Θεραπειά,   με την παρουσία και  ευλογία των Ιερών Λειψάνων των  Αποστόλων τελέστηκε κατά το εσπέρας  και μέχρι το μεσονύχτιο με εκκλησιαστική κατάνυξη η καθιερωμένη  Αγρυπνία, κατά την οποία χοροστάτησε, προσκληθείς υπό του Ποιμενάρχου μας, ο Σεβ. Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, συμπαραστατούμενος από κληρικούς της Μητροπόλεως Δέρκων και της Μητροπόλεώς του. Κατά την Ακολουθία του Όρθρου, μετά την Δοξολογία, χρήστηκαν άπαντες υπό του Κρητικού Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Γεωργίου Λαδουκάκη με το Άγιον Έλαιον: «Δίδοται καὶ ἅγιον ἔλαιον τοῖς ἀδελφοίς», προστάζει άλλωστε το τυπικό κατά τις μεγάλες εορτές. Το πρωί δε της κυριωνύμου ημέρας, η οποία εφέτος συνέπεσε με αναστάσιμη Κυριακή, με λειτουργό τον ίδιο Μητροπολίτη τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία, κατά την οποία τον Οικουμενικό Πατριάρχη εκπροσώπησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ικονίου κ. Θεόληπτος. Ο Πατριαρχικός Εκπρόσωπος αναφέρθηκε στο νόημα της εορτής, διεβίβασε τας ευχάς του Παναγιωτάτου εις τον εορτάζοντα Ποιμενάρχη μας επαινώντας με θερμά λόγια το έργο του υπέρ του Πατριαρχείου και της Ομογένειας μας. Ωσαύτως με σύντομη προσλαλιά ευχαρίστησε και ευχήθηκε τον Γέροντα Δέρκων Απόστολο, ο λειτουργός κ. Άνθιμος. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης ανταπαντών καταλλήλως εξέφρασε την χαρά και την συγκίνησή του ευχαριστών πρωτίστως προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας, αλλά τους προσελθόντας στο Ναό, εντεύθεν και εκ του εξωτερικού, ευχόμενος όλα τα καλά του Κυρίου και τις μεσιτείες των Αγίων Αποστόλων. Στις παραπάνω ακολουθίες έψαλαν εμμελώς ιεροψάλτες της Μητροπόλεως Δέρκων, οι οποίοι απέδωσαν, συν τοις άλλοις και  αργά βυζαντινά μουσικά μέλη. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οι Σεβ. Μητροπολίτες Μύρων κ. Χρυσόστομος,  Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας, Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος και άλλοι κληρικοί. Μετά την διανομή του Αντιδώρου ακολούθησε στον χώρο υπαίθρια μουσική συναυλία της προ ενός έτους συσταθείσης χορωδίας γυναικών της Μητροπόλεώς μας «Δάφνες». Το μουσικό πρόγραμμά της, περιελάμβανε ελληνικά, τουρκικά και εβραϊκά τραγούδια της περιοχής μας και απέσπασε ευμενή σχόλια η άριστη εμφάνισή της, υπό την διεύθυνση της μουσικολογιωτάτης Έλενας Μουδίρη-Χασιώτου. Πλούσιο εόρτιο άριστο παρέθεσε ο εορτάζων Ποιμενάρχης μας στον κήπο της Αγίας Παρασκευής στους προσελθόντας κληρικούς και στο πολυπληθές εκκλησίασμα, δεχόμενος τις εγκάρδιες εόρτιες ευχές όλων.

Δρ Αντώνιος Χατζόπουλος

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΕΝ ΤΩ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩ ΝΑΩ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΩΝ ΑΥΤΟΥ

”Οἱ θεῖοι ποταμοί, τῆς σοφίας ἐπλήρωσαν, τῶν σωτηρίων ναμάτων, τάς κοιλάδας πάσας τῆς Ἐκκλησίας, σωτηρίου, ἐκ τῶν πηγῶν τὰ ῥεῖθρα πλουτήσαντες” (στ΄ ὠδή β΄ Κανόνος Ἑορτῆς τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων)

Δικαίως καί προσφυῶς ὁ Ἅγιος Θεοφάνης Ἐπίσκοπος Νικαίας ὁ Γραπτός, ὀνομάζει ”θείους ποταμούς” τούς σήμερον ἑορταζόμενους Ἁγίους Αποστόλους, Σεβασμιώτατε ἐκπρόσωπε τῆς  Α. Θειοτάτης Παναγιότητος Μητροπολῖτα Ἰκονίου κύριε Θεόληπτε, Σεβασμιώτατε ἅγιε Ἀλεξανδρουπόλεως κύριε Ἄνθιμε, Σεβασμιώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,  σεβαστοί Πατέρες, Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ταύτης καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά. Τούς ἀποκαλεῖ ποταμούς οἱ ὁποίοι, ὄχι μέ φυσικά ὕδατα ἀλλά μέ νάματα σωτήρια, ἐπλήρωσαν, ἐγέμισαν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ πρῶτον ἐγέμισαν οἱ ἴδιοι τίς ψυχές των, ἀπό τήν χάριν ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου, ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Αὐτοί ἦσαν οἱ πορθμευταί καί οἱ διοχετευταί τῆς Χάριτος, πού ἔλαβον πλουσίως ἀπό τόν Χριστόν, πρός τούς ἀνθρώπους, ὑπέρ ὧν Ἐκεῖνος ἀπέθανεν. Αὐτοί εἶναι μετά Θεόν, οἱ αἴτιοι τῆς ἡμῶν σωτηρίας. Αὐτοί, κατά τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς, ἔλαβον τήν Χάριν τοῦ Παρακλήτου ”γλωσσοπυρσεύτῳ πνοῇ” καί ”θάρσος ἔλαβον οἱ πρώην δειλιῶντες”. Τότε ἐκεῖνοι πού πρῶτα ἐκρύπτοντο “διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων” καί ἐδειλιοῦσαν, τώρα μέ πολλήν παρρησίαν καί μεγάλῃ τῇ φωνῇ, κηρύττουν τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ. Κηρύττουν τάς ἀπαρχάς ὅλων, τῶν μετά ἀπό αὐτούς, δογμάτων τῆς Ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως. Αὐτοί εἶναι ἡ ἀπαρχή τῆς Ἱερωσύνης. Αὐτῆς τῆς ἰδίας Ἱερωσύνης τήν ὁποίαν καί ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι φέρομεν εἰς τούς ἀσθενικούς ὤμους μας. Ὁ προσφάτως καταταγείς εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, σύγχρονος Ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης ἔλεγε. ”Ἡ σκιά τοῦ κάθε Ἱερέως εἶναι απαράλλακτη καί δέν ἔχει καμμία διαφορά μέ τήν σκιάν τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, πού ὅπως ἀναφέρει ὁ Λουκᾶς εἰς τάς Πράξεις, μόλις ἐπεσκίαζε τούς ἀσθενεῖς, ἐθεραπεύοντο”. Αὐτή ἡ ἀπλή διατύπωσις μά τόσο ἀληθινή καί Θεόπνευστος, τοῦ Ὁσίου Ἰακώβου, μᾶς προξενεῖ δέος καί θαυμασμόν και εὐχαριστίαν καί δοξολογίαν πρός τόν ἐν Τριάδι Θεόν, ταὐτοχρόνως ὅμως καί μεγάλην συναίσθησιν τῆς εὐθύνης τήν ὁποῖαν ἔχομεν ἐνώπιον τοῦ Δωρεοδότου Μεγάλου Θεοῦ ἡμῶν.

Ἐπίσης, σήμερον πού ἑορτάζουν οἱ Ἅγιοι καί Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι ἐνθυμούμεθα τό τοῦ Χρυσορρήμονος “Τιμή μάρτυρος μίμησις μάρτυρος”. Δηλαδή, ἡ πραγματική καί εὐάρεστος τιμή γιά τήν μνήμη τῶν Ἁγίων εἶναι ὁ ἀγώνας νά μιμηθοῦμε τήν ζωήν καί τά ἔργα των. Ἐνθυμούμεθα, λοιπόν, σήμερον τούς ἀγώνας καί τάς ἀγωνίας των. Ἐνθυμούμεθα ”τάς κατά πόλιν δεσμά καί τάς θλίψεις των”, ὅπως λέγει ὁ ὑμνογράφος. Ἐνθυμούμεθα τήν αὐταπάρνησίν των γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἐνθυμούμεθα ὅτι καθημερινῶς ἐβίωσαν τό τοῦ Προφητάνακτος Δαυϊδ ”Ἔνεκα Σοῦ θανατούμεθα ὅλην τήν ἡμέραν ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς”. Ἐνθυμούμεθα τούς διωγμούς πού ὑπέμειναν ἀπό τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς, ἀλλά μέ χαρά. Ὅπως ὡραῖα τό λέγει ὁ Κορυφαῖος τῆς Δωδεκάδος Παῦλος ”Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου”. Αὐτά πού γιά ἄλλους ἦταν ἄλγος καί πόνος, γιά τούς Ἀποστόλους ἦταν χαρά καί τρυφή. Χαρά καί τρυφή καί εὐχαρίστηση τά ἔκανε ἡ ἀγάπη, τό γεγονός ὅτι τά ἔπασχον γιά τόν Χριστό πού τόσο ἀγαποῦσαν. Αὐτή ἡ ἀγάπη, ἡ ὁποία κατά τόν ἕνα ἐκ τῆς χορείας αὐτῶν, ἐπιστήθιο καί ἡγαπημένο Ἰωάννη, ”ἔξω βάλει τόν φόβον”, ἔδιωξε κάθε φόβον καί ἐνδοιασμόν ἀπό τήν ψυχήν τους, οὕτως ὥστε νά κατορθώσουν νά ἔλθουν ἀντιμέτωποι μέ μία ὁλόκληρη Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία. Αὐτοί οἱ ρακένδυτοι, ἀλλά ἐνδεδυσμένοι τόν Χριστόν, οἱ πάμπτωχοι καί μηδέν ἔχοντες, ἀλλά καί ”τά πάντα κατέχοντες” κατά τό Παύλειον. Οἱ ταπεινοί ψαράδες τῆς Τιβεριάδος πού ἔγιναν ἁλιεῖς ἀνθρώπων, κατά τό Κυριακόν λόγιον. Αὐτοί ἀπέδειξαν ὅτι ἄλλα τά μέτρα καί τά στάθμα τῶν ἀνθρώπων καί ἄλλα τοῦ Θεοῦ. Αὐτοί μᾶς ἐδίδαξαν ὅτι ἀξίζει νά σέ ἀπορρίπτουν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά νά σέ ἐκλέγει καί νά σέ προσδέχεται ὁ Θεός. Αὐτοί πού ἄλλαξαν τόν ροῦν τῆς παγκοσμίου ἱστορίας. Αὐτοί πού ἡ ζωή καί τό κήρυγμά τους ἦταν ”Ἰουδαίοις μέν σκάνδαλον Ἕλλησι δέ μωρία”. Αὐτοί πού ἀγάπησαν τήν μωρίαν, κατ΄ ἄνθρωπον, τοῦ Σταυροῦ καί ἐμυήθησαν εἰς τήν Θεϊκήν σοφίαν. Ὅλα αὐτά ἀναλογιζόμενοι, γεμίζει ἡ καρδιά μας μέ τρόμο καί φόβο, ὅταν παράλληλα βλέπομεν τήν δική μας ζωήν, τήν γεμάτη αὐταρέσκεια, φιλαυτία, ἔπαρση. Τήν τόσο σαρκική καί γήινη, τήν τόσο ἐγκόσμια καί ξένη πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὅμως δέν ἀπελπιζόμεθα οὔτε ἀπογινώσκομεν τήν ἑαυτῶν σωτηρίαν, ὅταν σκεφθοῦμε ὅτι ὁ Πέτρος ἀρνήθηκε τρεῖς φορές τόν Χριστόν εἰς τόν καιρόν τοῦ Δεσποτικοῦ Πάθους, ἀλλά μέ τήν μετάνοιάν του τήν μεγάλην καί γνησίαν καί μέ τά θερμά δάκρυα ἐκαθαρίσθη τελείως. Ὅταν δοῦμε τόν Παῦλον πού πρῶτα ἦταν φοβερός διώκτης καί ὁλοθρευτής τῶν Χριστιανῶν καί λύκος μαινομένος διά τά λογικά πρόβατα τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, καί ὕστερα ἐχρημάτισε ὁ πλέον θερμός καί ἔνθεος Ἀπόστολος, ὁμοίως καί αὐτός γενόμενος τύπος μετανοίας καί διορθώσεως. Τόν Ματθαῖον πού ἦταν τελώνης ἄδικος καί καταχραστής καί ὕστερα ἀκριβοδίκαιος καί λεπτολόγος ἐξεταστής τῆς συνειδήσεώς του. Αὐτά τά γεγονότα μᾶς παρηγοροῦν καί μᾶς ὁδηγοῦν εἰς μετάνοιαν καί ὄχι εἰς ἀπόγνωσιν. Σήμερον, λοιπόν, ἀντί ἄλλου δώρου πρός τούς Θεοκήρυκας Ἁγίους Ἀποστόλους αὐτήν τήν μετάνοιαν μας ἄς τούς προσφέρουμε. Αὐτήν τήν διάθεσιν τῆς ἀλλαγῆς καί διορθώσεως τοῦ βίου μας, μηδέποτε λησμονοῦντες τό τοῦ Ἀδελφοθέου Ἰακώβου “Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ καθαρίσει ἡμᾶς ἀπό πάσης ἁμαρτίας”. Εἰς τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ καί τήν Σταυρικήν θυσίαν Του καί τό μέγα ἔλεός Του ἐναποθέτομεν πᾶσαν τήν ἐλπίδα ἡμῶν καί ἐπιρρίπτομεν πᾶσαν “τήν τῆς ψυχῆς ἡμῶν ἀπόγνωσιν”, ὅπως διαβάσαμε πρό ἡμερῶν κατά τήν εὐχήν τῆς γονυκλισίας τῆς Πεντηκοστῆς.

Κατακλείοντας τόν ταπεινόν μου λόγον, θά ἤθελα νά εὐχαριστήσω ἀπό ψυχῆς τόν Σεβασμιώτατον καί ὁμόψυχον καί περιφίλητον ἀδελφόν μου ἅγιον Ἀλεξανδρουπόλεως κύριον Ἄνθιμον, πού εἶχε ὅλην τήν ἀγαθήν διάθεσιν νά ἔλθει μαζί μέ τούς τιμίους συνεργάτας του καί νά συνεορτάζει μαζί μας τά ταπεινά μου ὀνομαστήρια καί νά λαμπρύνει τήν ἀγρυπνίαν καί τήν ἑορτήν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μέ τήν Ἱεροπρεπῆ χοροστασία καί Λειτουργία του. Τόν εὐχαριστοῦμε γιά τήν ἀγάπη του πρός τόν Πανίερον Θεσμόν τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου καί τόν Πατριάρχην τοῦ Γένους, ἀλλά καί πρός ὅλους ἑμᾶς τούς ἐνταῦθα ταπεινῶς διακονοῦντας. Ἐπίσης, εὐχαριστῶ θερμῶς τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἰκονίου κ. Θεόληπτον, Ἐκπρόσωπον τῆς Α.Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν κ.κ. Βαρθολομαίου, διά τήν τιμήν τῆς παρουσίας τοῦ σήμερον ἐνταῦθα καί παρακαλῶ νά διαβιβάσετε, ἅγιε Ἰκονίου, εἰς τήν Παναγιότητα Του τάς διηνεκεῖς εὐχαριστίας καί τήν υἱϊκήν εὐλάβειαν μου.

Εὐχαριστῶ καί πάντας τούς συμπροσευχηθέντας ἀδελφούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς, πάντας τούς σεβαστούς Πατέρας καί ἀδελφούς ἐν Χριστῷ, τούς ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀφιχθέντας, τούς Ἄρχοντας, τούς συνεργάτας καί τό ποίμνιον τῆς θεοσώστου μου Ἐπαρχίας, τούς συνελθόντας νά εὐχηθοῦν τήν ἐλαχιστότητά μου σήμερον καί ἐξαιρέτως τήν Ἐφοροεπιτροπήν τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ μας γιά ὅσα καλά καί ἀγαθά προνοοῦν ὑπέρ τῆς εὐπρέπειας καί εὔχομαι εἰς ἅπαντας, πρεσβείαις τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, πάντα τά πρός σωτηρίαν αἰτήματα καί τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τήν ἀπόλαυσιν. Ἀμήν.

 

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*