ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ ΕΝ ΤΩ ΟΜΟΝΥΜΩ ΝΑΩ ΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Ἡ ἀπό σήμερον τό βράδυ ἀρξαμένη ἑορτή τῆς συνάξεως τῶν Ταξιαρχῶν Μιχαήλ καί Γαβριήλ, ἀλλά καί πασῶν τῶν ἐπουρανίων δυνάμεων εἶναι ἡ ἀκατάπαυστος δύναμις τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, λέγοντας πρός πάντας ἡμᾶς τό πώς πρέπει νά δοξολογοῦμε τόν ποιητήν καί πλάστην ὅλης τῆς Δημιουργίας Του. Εἶναι ἀλήθεια πώς ὁ Ζωοδότης Κύριος ὥρισεν ἐξ ἀρχῆς τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους εἰς τόν καθένα ἀπό ἡμᾶς ἕναν ἐξαιρετικόν φύλακα, φρουρόν καί προστάτην, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος καθοδηγητής μας ἀπό τήν γῆν πρός τόν οὐρανόν.

Θά λέγαμε ὅτι, ὁ κόσμος τῶν Ἀγγέλων ἦτο ἡ πρώτη δημιουργική πράξις τοῦ Θεοῦ.  Οἱ Ἄγγελοι εἶναι νοητά κτίσματα, ἄϋλα πνεύματα καί ἀεικίνητα. Κατά τήν Ζ’ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, ἀναφερόμενοι οἱ σοφοί Πατέρες εἰς τούς Ἁγίους Ἀγγέλους τούς ὀνομάζει «ἄϋλους νόες». Αὐτό τό γνωρίζουμε μέσα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη καί συγκεκριμένα ἀπό τήν διήγηση τοῦ Ἰώβ, ὁ ὁποῖος μᾶς λέγει ὅτι, οἱ Ἄγγελοι ὕμνησαν καί δοξολόγησαν τόν Τριαδικόν Θεόν διά τήν ὁλοκλήρωσιν τῆς Δημιουργίας τοῦ ὁρατοῦ κόσμου.

Παράλληλα, τά ἀγγελικά τάγματα εἶναι καί πνεύματα, τά ὁποῖα εὑρίσκονται σέ διαρκῆ σχέση καί ἐπικοινωνία μέ τόν Θεόν καί τούς ἀνθρώπους, ἐνῶ ἔρχονται εἰς τόν κόσμον διά νά ἐκπληρώσουν τήν ἀποστολήν τοῦ Κυρίου γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Ἀκόμη, αἱ Ἀγγελικαί δυνάμεις εἶναι ἐλεύθερα καί αὐτεξούσια πνεύματα, ἐνῶ εἶχαν τήν ἀπολύτη ἐλευθερία. Εἶχαν δηλαδή τήν δυνατότητα ἐάν ἤθελαν νά μείνουν σταθεροί εἰς τήν ἁγιότητα ἤ νά στραφοῦν πρός τό κακό, ὅπως συνέβη μέ τόν ἐκπεσόντα Ἄγγελον, πού ἐπινόησε τό κακό.

Ἡ φθορά καί ὁ θάνατος εἶναι ἄγνωστη ἔννοια δι’ αὐτούς. Εἶναι ὅμως, τερπτοί, ὡς πρός τήν φύση καί τήν γνώμην τους, δηλαδή ἔχουν τήν δυνατότητα νά ἀλλάξουν τήν φύση τους καί ἀπό τό καλό νά μετατραποῦν εἰς τό κακό. Σίγουρα, τήν δόξα τους καί τήν λαμπρότητά τους τήν λαμβάνουν ἀπό τόν Θεόν.

Ὅπως λέγει ὁ ἐν Ἁγίοις Πατήρ ἡμῶν Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης δύο εἶναι, κατά τούς Θεολόγους αἱ κυριώτεραι ἐνέργειαι καί τά ἐξαίρετα προσόντα καί ἰδιώματα τοῦ Θεοῦ. Τό ἕν ἡ Δικαιοσύνη, ἥτις καί ἀπονομία καί κρίσις ὀνομάζεται, καί τό ἄλλο ἡ Ἀγαθότης, ἥτις καί χρηστότης καί εὐσπλαγχνία καί ἔλεος ὀνομάζεται. Μέ τήν δικαιοσύνην ὁ Θεός κρίνει καί παιδεύει τούς ἀνθρώπους, ὅταν ἁμαρτάνουν καί δέν φυλάττουν τάς ἐντολάς Του καί μέ τήν ἀγαθότητα πάλιν τούς ἐλεεῖ καί τούς εὐσπλαγχνίζεται.

Τά πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησε συνδέοντας τά δύο αὐτά χαρακτηριστικά Του ἰδιώματα ὁ Θεός ἐπιλέγει τόν Ἀρχάγγελον Μιχαήλ, ὡς τόν ἐξαίρετον Ἄγγελον τῆς τοῦ Θεοῦ Δικαιοσύνης, διότι εἰς αὐτόν βλέπουμε νά μεταχειρίζεται  εἰς τό παιδεύειν καί σωφρονίζειν τούς κακούς καί τούς ἐκπεσόντας, ἐνῶ εἰς τό ὑπέρασπίζειν τούς καλούς.

Ἀντιθέτως, ὁ Ἄρχάγγελος Γαβριήλ, εἶναι ὁ ἐξαίρετος Ἄγγελος τῆς ἀγαθότητος καί τῆς εὐσπλαγχνίας τοῦ Θεοῦ, διότι βλέπουμε εἰς αὐτόν, ὅταν ἔχει νά κάμῃ μέ τήν εὐσπλαγχνίαν καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ τῶν Πατέρων ἡμῶν.

Καί τά δύο αὐτά παραδείγματα εἶναι φανερά καί ἀπό πολλά ἄλλα χωρία τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ὅλα τά μεγάλα γεγονότα συνοδεύονται ἀπό τήν παρουσία τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων εἰς τήν ζωήν μας. Αὐτοί εἶναι πού ὁδηγοῦν τόν περιούσιον Λαόν τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν Αἴγυπτον εἰς τήν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας. Αὐτοί εἶναι πού κατευθύνουν τούς προφήτας, αὐτοί εἶναι πού παρουσιάζονται εἰς τόν Ἀβραάμ, ὅταν ἑτοιμάζεται νά θυσιάσῃ τόν μονάκριβόν του Ἰσαάκ.

Εἶναι χαρακτηριστική, κατά τήν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν, ἡ παρουσία τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ εἰς τήν στοάν τῆς Βησθαϊδά, ἐκεῖ ὅπου κατέκειτο πλῆθος τῶν ἀσθενούντων καί ὅπου κατέβαινεν Ἄγγελος Κυρίου καί ἐτάρασσε τό ὕδωρ. Ἐκεῖνος, πού ἔμπαινε πρῶτος μετά τήν ταραχήν τοῦ ὕδατος γινόταν ὑγιής.

Εἰς τήν ἑορτήν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ, πηγαίνει εἰς τήν Ναζαρέτ καί εἰς τήν Θεοτόκον Μαρίαν καί Τῆς ἀναγγέλει τό χαρμόσυνον μήνυμα τῆς σωτηρίας τοῦ σύμπαντος κόσμου.

Εἰς τήν Γέννησιν τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ τά ἄϋλα αὐτά σώματα ἀνέβαιναν καί κατέβαιναν ἀπό τούς Οὐρανούς, ψάλλοντας «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Εἰς τήν ἔρημον, ἐπίσης, ὁ Χριστός διακονεῖται ἀπό τούς Ἀγγέλους, ἀλλά καί εἰς τόν κῆπον τῆς Γεθσημανῆς, εἰς τίς τελευταῖες ὥρες τοῦ Κυρίου μας, πάλι οἱ Ἄγγελοι Τόν διακονοῦν. Τήν Ἀνάστασιν Ἄγγελοι τήν ὑμνοῦν. Εἰς τήν Ἀνάληψιν ἐκεῖνοι τόν συνοδεύουν εἰς τούς Οὐρανούς καί ἐκεῖνοι ἑρμηνεύουν τό γεγονός εἰς τούς Ἀποστόλους καί τούς προετοιμάζουν διά τήν Δευτέραν ἔλευσίν Του.

Ἔτσι λοιπόν, πέρα ἀπό τόν ὁρατόν κόσμον ὑπάρχει καί ἕνας ἀόρατος πνευματικός κόσμος, τόν ὁποῖον ἤλθαμε νά τιμήσωμεν ἐδῶ, εἰς τόν ἱστορικόν τοῦτον Ναόν, τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Μιχαήλ καί Γαβριήλ τῆς Κοινότητος τοῦ Μεγάλου Ρεύματος. Ὅλοι ἡμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἴμεθα τυχεροί, διότι ἔχομεν τήν εὐλογίαν καί τήν χάριν νά εὑρισκώμεθα εἰς τόν ἱστορικόν τοῦτον τόπον, ὁ ὁποῖος σκέπεται ὑπό τάς πτέρυγας τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ.

Εἰς τό σημεῖον τοῦτο, θά ἤθελα νά προσθέσω ἀκόμη μία ἰδιαιτέραν εὐλογίαν. Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, εἶναι καί αὐτός ἕνας «Ἄγγελος» δι’ ἡμᾶς, διότι μέ μεγάλους κόπους ἔφερε τό μέγα Μοναστήρι καί τόν Θεσμόν, πού ὑπηρετοῦμεν μέ θυσιαστικήν ἀγάπην καί προσφοράν, ἐκεῖ πού τό βλέπομεν σήμερα. Εἴμεθα, λοιπόν εὐγνώμονες, ὡς Κλῆρος τε καί Λαός, ἔναντι εἰς τήν Αὐτοῦ Θειτάτην Παναγιότητα, τῆς ὁποίας ἔχω τήν τιμήν νά ἐκπροσωπῶ εὐλαβῶς σήμερα. Ὅπως εἶναι γνωστόν εἰς ὅλους ἡμᾶς, ὁ Παναγιώτατος ἐγχειρήσθη πρό ὀλίγων ἡμερῶν εἰς Νοσοκομεῖον Νέας Ὑόρκης τῆς Ἀμερικῆς. Ὅπως ἀναφέρουν οἱ θεράποντες ἰατροί τό ὑπάρχον καρδιακόν του πρόβλημα ξεπεράσθει αἰσίως καί ἐπανέρχεται δριμύτερος.

Ὁ Ἄγγελος, λοιπόν, τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί Πνευματικός Πατήρ ἁπάντων ἡμῶν εἶναι ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης, δι’ αὐτό ὀφείλομεν νά σεβώμεθα, νά ὑπακούωμεν εἰς τά διδάγματά Του καί νά πράττωμεν πάντοτε τάς συμβουλάς καί τάς νουθεσίας Του, διότι μόνον ἔτσι θα ἔχωμεν τήν χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ. Εἶναι Αὐτός πού μᾶς καθοδηγεῖ μέ πολύν ἀγάπην καί ἀγαθότητα.

Ἡ ἱστορική Κοινότης τοῦ Μεγάλου Ρεύματος χαίρεται καί ἀγάλλεται σήμερον, διότι ἑορτάζει μέ κάθε λαμπρότητα τούς προστάτες αὐτῆς Ταξιάρχας Μιχαήλ καί Γαβριήλ. Τό σεβαστόν ποσοστόν τῆς συρρικνωμένης Ρωμέϊκης κοινότητος, προσπαθεῖ νά συντηρῇ τόν ἱστορικόν τοῦτον Ναόν. Θά ἤθελα νά ἐκφράσω τάς θερμάς συγχαρητηρίους εὐχάς μου διά τά ὅσα νυχθημερόν προσφέρετε εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί εἰς τήν Ἀρχιερατικήν Περιφέρειαν Βοσπόρου, ὅλους ὑμᾶς τούς εὐλαβεῖς προσκυνητάς καί τό ἐκλεκτόν ἐκκλησίασμα, ἀλλά καί τήν ἔντιμον Ἐφοροεπιτροπήν τῆς Κοινότητος ταύτης ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ Ἐντιμ. κυρίου Γεωργίου Παπαλιάρη, τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμ. κ. Χρύσανθον Δημητριάδην, Ἱερατικῶς Προϊστάμενον καί τήν Φιλόπτωχον Ἀδελφότητα ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Εὐγενεστάτης κυρίας Λωξάνδρας Δημοπούλου.

Ἔτι, συγχαίρω ὁλοθύμως καί πάλιν, διότι συμπροσευχηθήκαμεν μόλις τήν παρελθοῦσαν Κυριακήν εἰς τήν Ξηροκρήνην διά νά τιμήσωμεν τόν Ἅγιον Δημήτριον, τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόραν, Ἐπόπτην τῆς Περιφερείας Βοσπόρου, διά τήν καλήν καί ἀγαστήν συνεργασίαν μεθ’ ὅλων τῶν παραγόντων τῆς Κοινότητος διά τήν εὐδόκιμον προαγωγήν αὐτῆς, ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν ἐνδεῶν ἀδελφῶν μας καί τῆς ἐνταῦθα Ὁμογενείας.

Χαιρετῶ μέ ἀγάπην καί τιμήν τήν παρουσίαν τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Γενικοῦ Προξενείου τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, τό ὁποῖον ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Εὐγενεστάτης κυρίας Γεωργίας Σουλτανοπούλου εὑρίσκεται πάντοτε εἰς τό πλευρόν τῆς Ὁμογένειάς μας.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἄς ἱκετεύσωμεν τόν ἀληθινόν Θεόν νά μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπό κάθε θλίψη, στενοχωρία, ἀσθένεια, πειρασμό καί ἀπό κάθετι πού ἐμποδίζει τήν ἐπικοινωνία καί τήν λατρεία μας πρός τόν Τριαδικόν Θεόν. Ἄς ἐπικαλεσθοῦμε τήν χάριν καί τάς πρεσβείας τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαήλ καί Γαβριήλ καί ἄς τούς παρακαλέσωμεν νά μᾶς θέσουν κάτω ἀπό τήν σκέπην τῶν πτερύγων τους καί νά διατηροῦν σταθερή τήν πίστιν μας εἰς τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.  

Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστὼς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ ταλαιπώρου μου ζωῆς, μὴ ἐγκαταλίπῃς με τὸν ἁμαρτωλόν, μηδὲ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ διὰ τὴν ἀκρασίαν μου· μὴ δώῃς χώραν τῷ πονηρῷ δαίμονι κατακυριεῦσαί μου τῇ καταδυναστείᾳ τοῦ θνητοῦ τούτου σώματος· κράτησον τῆς ἀθλίας καὶ παρειμένης χειρός μου, καὶ ὁδήγησόν με εἰς ὁδὸν σωτηρίας. (Εὐχή εἰς τόν φύλακαν Ἄγγελον) Ἀμήν.

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*