ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ AΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ – ΑΠΟΝΟΜΗ ΟΦΦΙΚΙΟΥ

 

Με σεμνή μεγαλοπρέπεια, αντάξια της μεγάλης εορτής της Κυριακής της Ορθοδοξίας τελέστηκε η πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας  Παρασκευής Θεραπείων. Ο Σεβασμιώτατος Γέρων Ποιμενάρχης μας, ως ιερουργός πιστός στις παραδόσεις του Γένους και στην ιεροπρεπή και κατά τάξιν τέλεση των ιερών Ακολουθιών του ενιαυτού,  κατά την  ιστορική αυτή ημέρα της διακηρύξεως  της προσκυνήσεως  των ιερών εικόνων,  επανέφερε το αρχαίο έθιμο της λιτανεύσεως  των εικόνων στον περίβολο του Ιερού Ναού. Έτσι στο τέλος της ιεράς Μυσταγωγίας ακολούθησε η περιφορά κατά την αρχαία τάξη, κατά  την οποία διαβάστηκαν αποσπάσματα από το Συνοδικό της Ορθοδοξίας. Τα απαράμιλλα σε κάλλος υμνολογικά αριστουργήματα της ημέρας αυτής μας διδάσκουν την  ουσία της πίστεώς μας και την σημασία της ιεράς παραδόσεως. Έτσι ό, τι  δίδαξαν  οι Απόστολοι το παρέλαβε  ἡ Εκκλησία και  ό,τι δογμάτισαν οι Διδάσκαλοι έγινε  νόμος και κανόνας.  Η Εκκλησία κηρύττει Χριστόν τὸν αληθινὸν Θεὸν και τιμά τους Αγίους με κάθε τρόπο: με  λόγους, με συγγράμματα, με νοήματα, με ιερἐς Ακολουθίες  στους Ναούς και με εικονίσματα. Τονίζει συνάμα ότι η προσκύνηση και η τιμή προς τις εικόνες σχετίζεται με αυτό που εικονίζουν: Η γαρ της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει, έγραψε ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκην

Μετά την Απόλυση ακολούθησε η  Ακολουθία   της Χειροθεσίας του Κωνσταντίνου Διακρούση, αλλοτε ταμίου των Πατριαρχείων, σε Άρχοντα Δωρητή  της Μητροπόλεως Δέρκων. Ο Άγιος Δέρκων εκτιμώντας  την ευλαβική μέχρι τούδε συμβολή του στην ανακίνηση και συντήρηση  ιερών και ιστορικών  σκηνωμάτων  της Ιεράς Μητροπόλεως, αλλά  το ήθος και την αφοσίωσή του προς την Μητέρα Εκκλησία τον χειροθέτησε απονέμοντας για πρώτη φορά το οφφίκιο του Άρχοντος Δωρητού της Μητροπόλεως Δέρκων. Αναφώνησε το” άξιος” κατά την παράδοση του  ασημένιου Μητροπολιτικού Σταυρού του οφφικίου και του ειδικού Μητροπολιτικού Γράμματος. Τον προσφώνησε με θερμά λόγια αγάπης,παροτρύνοντάς τον  να συνεχίσει την θεοσεβή δράση του. (Ο λόγος του Σεβασμιωτάτου δημοσιεύεται παρακάτω).

Ἀγαπητέ Ἄρχον κύριε Κωνσταντῖνε Διακρούση,

Σέ γνωρίζω ἐδῶ καί πολλά ἔτη, ἀπό τήν εὔορκον καί ἔντιμον ὑπηρεσίαν σου στό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον. Ὑπηρέτησες φιλοτίμως τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν, τήν Πρωτόθρονον ἱστορικήν Καθέδραν τῆς Ὀρθοδοξίας. Συνέβαλες μέ τόν τρόπον σου στήν ὀρθή διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν πόρων τῶν Σεπτῶν Πατριαρχείων μας. Ἔχεις ἐκλεκτή οἰκογένεια, πιστή στίς παραδόσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ζεῖς καί πολιτεύεσαι ἐν φόβῳ Θεοῦ καί μέ ἀγάπη πρός τήν Ἐκκλησία καί τούς λειτουργούς της καί πρός τούς συνανθρώπους μας.

Σήμερα ἡ Εκκλησία σοῦ απένειμεν, ἡ Ἱερά Μητρόπολις Δέρκων διά τοῦ ταπεινοῦ της Ποιμενάρχου τό ὀφφίκιον τοῦ Ἄρχοντος Δωρητοῦ. Δῶρον τιμητικόν καί ὑψίστη τιμή τό ἀξίωμα αὐτό πρός ἐσένα τόν δωρητήν τῆς Μητροπόλεώς μας. Γνωρίζω ὅ,τι ἔπραξες τό ἔπραξες δίχως προσδοκία ἀνταμοιβῆς. Τό ἔκανες μέ ἀγάπη καί μέ τιμή πρός τήν Μητρόπολίν μας καί κυρίως ἀπό ἀγάπη πρός τά ἱερά καί τά ὅσιά μας ἐδῶ στήν Βασιλεύουσα τῶν Πόλεων. Καί εἰδικά στήν εὐλογημένη καί ἱστορική Μητρόπολη τῶν Δέρκων, τῆς ὁποίας τυγχάνει γόνος κάτοικος, εκλεκτός. Τό ὀφφίκιο τοῦτο εἶναι ἡ ἔκφραση εὐχαριστιῶν τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας πρός τό πρόσωπόν σου καί ἀποτελεῖ ὑψίστη ἐκκλησιαστική τιμή πρός τούς κληρικούς καί τούς λαϊκούς, πού διακρίνονται γιά τήν ἔμπρακτη ἀγάπη τους, γιά τήν πίστη τους σέ συνδυασμό μέ ἔργα καί μέ πράξεις. Τό οὐσιαστικό Δωρητής προέρχεται ἐκ τοῦ ρήματος δίδωμι (δίνω). Ἄς θυμηθοῦμε τὰ λόγια Του στὴν φράση τοῦ Κυρίου μας: «Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν» (Πραξ.20,35). Εἶναι δηλαδὴ προτιμότερο σ᾿ἕνα Χριστιανὸν νὰ δίδῃ στοὺς ἄλλους, παρὰ νὰ λαμβάνῃ ἀπ᾿αὐτούς

Προέβημεν στήν τιμητική αὐτή ἐνέργεια, ἀγαπητέ Ἄρχον, διότι ἐπέδειξες καί ἐπιδεικνύεις διαρκῶς τήν ἀγάπη σου καί τήν εὐαισθησία σου πρός τήν τοπική μας Ἐκκλησία. Περιβάλλεις μέ ἀγάπη τούς συνανθρώπους σου καί τήν Μητρόπολή μας. Προσέφερες πρό ὀλίγων μηνῶν καί συνεχίζεις νά διαθέτεις λίαν σημαντική οἰκονομική συνδρομή γιά ἐπισκευές Ἐκκλησιῶν καί Ἁγιασμάτων, ἀλλά καί λοιπῶν σκηνωμάτων καί προσκυνημάτων τῆς Ἐπαρχίας μας. Συνδράμεις μέ τόν τρόπο σου ἐφαρμόζοντας, σύν τοῖς ἄλλοις, θεάρεστη προτροπή τῆς Ἐκκλησίας μας:” Μακάριοι οἱ ἀγαπῶντες τήν εὐπρέπειαν τοῦ Οἴκου σου”. Οἱ ναοί μας καί γενικά τά ἱερά σκηνώματά μας εἶναι οἱ ἀψευδεῖς μάρτυρες τῆςς πίστεώς μας καί τοῦ πολιτισμοῦ μας ἐδῶ στήν Πόλη μας. Στέκονται ὄρθια τά ἱερά μας μνημεῖα ἀνά τούς αἰῶνας χάρη στίς συνδρομές τῶν ἐνοριτῶν, τῶν δωρητῶν καί τῶν ἀφιερωτῶν. Δικαίως, λοιπόν, τούς μνημονεύει ἡ Ἐκκλησία μας καί προσεύχεται δι’ αὐτούς σέ κάθε λειτουργική σύναξη.

Καί σύ Ἄρχον Δωρητά, ἀπό σήμερα συγκαταλέγεσαι ἐπαξίως στήν τιμητική χορεία τῶν τετιμημένων ὑπό τῆς Ἐκκλησίας πιστῶν καί ἔχεις τό τιμητικό προβάδισμα τοῦ ὀφφικιαλίου τῆς Μητροπόλεως Δέρκων. Νά μήν λησμονοῦμε ὅτι ἰλαρόν δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός. Δηλαδή, αὐτόν πού προσφέρει μέ εὐχαρίστηση. Ἄξιος!

Ο τιμηθείς Άρχων της Μητροπόλεως ευχαρίστησε θερμά  τον τιμήσαντα αυτόν Ποιμενάρχη του, εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιθυμία του να συνεχίσει το ευεργετικό του έργο. (ο λόγος  του Άρχοντος Δωρητού δημοσιεύεται στη συνέχεια).

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολε,

Εἶναι μεγάλη τιμή πού γίνεται σήμερον εἰς ἐμέ τόν ἐλάχιστον ἀπό τήν Σεβασμιότητά Σας καί τήν ἱστορικήν Μητρόπολιν τῶν Δέρκων, τέκνον τῆς ὁποίας τυγχάνω  ἐκ γενετῆς. Τά αἰσθήματα πού μοῦ διακατέχουν τήν στιγμήν ταύτην εἶναι ἀνάμικτα, εἶναι αἰσθήματα βαθείας συγκινήσεως καί χαρᾶς, διότι ἡ Μητρόπολίς μου διά τῶν τιμίων χειρῶν Σας Σεβασμιώτατε, κατέταξέν μοι μέ τήν ἀπονομήν τοῦ ὀφφικίου τοῦ Ἄρχοντος Δωρητοῦ, εἰς τούς Ἄρχοντας Ὀφφικιαλίους αὐτῆς. Μέ τιμᾶται μέ τήν μεγίστην τιμήν καί μέ τόν τίτλον πού θά μποροῦσα νά διανοηθῶ ὅτι θά μέ ἀπονῆμαται. Τήν τιμητικήν ταύτην διάκρισιν τήν θεωρώ ὡς ἐντολήν τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ποιμενάρχου μου πρός ἐμέ καί τήν δέχομαι μετά πολλοῦ σεβασμοῦ καί εὐλαβείας. «Ἰδού ὁ δοῦλος Κυρίου γένειτό μοι κατά τό ρῆμα σου». Ἀπό μικρό παιδί μέ τήν καθοδήγησιν τῶν ἀειμνήστων γονέων μου ἥμουν πάντοτε πλησίον τῆς Ἐκκλησίας. Μεγάλωσα καί ἀνδρώθηκα μέσα στήν Ἐκκλησία κοντά σέ ἀξιόλογους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι μέ παρεστάθηκαν καί μέ βοήθησαν πνευματικά καί ἠθικά κατά τό διάστημα πού ὑπηρετοῦσα τήν Μητρόπολιν Δέρκων. Ὁ Θεός νά τούς ἀναπαύσῃ ὅλους καί νά ἔχουμε τήν εὐχήν τους. Μακαρίζω τούς εὐσεβεῖς γονεῖς μου Δημήτριον καί Ζαφείραν, τά ἀείμνηστα ἀδέλφια μου καί εἶμαι σίγουρος ὅτι ἀπό ἐκεῖ ψηλά πού βρίσκονται ἡ ψυχή τους θά ἀγάλλεται. Ὀφείλω ἐπίσης ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ εἰς τούς διδασκάλους μου πού μοῦ ἔμαθαν τά πρῶτα γράμματα εἰς τήν Κοινοτικήν μας Σχολήν πού πλέον δέν εἶναι εἰς τήν ζωήν. Θά εἶναι σοβαρή παράληψις ἐάν δέν εἶχον λόγον εὐχαριστίας πρός τήν ἀγαπημένην σύντροφον τῆς ζωῆς μου Δέσποινα, ἡ ὁποία ὅλα αὐτά τά χρόνια εἶναι ἡ συνοδοιπόρος μου καί ἡ καλή μου σύζυγος καί ἡ τέλεια μητέρα τῶν δύο υἱῶν μου, Δημητρίου καί Κωνσταντίνου, μετά τῆς οἰκογενείας του πού πάντα μέ στηρίζουν εἰς τήν ζωήν. Καί πάλιν καί πολλάκις ὑποβάλλω τήν βαθυτάτην μου εὐγνωμοσύνην πρός τό σεπτόν Σας πρόσωπον, ἅγιε Ποιμενάρχα, διά τήν τιμήν καί τήν εὐλογίαν καί ὑπόσχομαι ὅτι θά συνεχίσω νά ἐργάζωμαι διά τό καλόν τῆς Κοινότητος καί θά συνεχίσω νά ἀγονίζωμαι διά τά καλῶς νοούμενα συμφέροντα τῆς Μητροπόλεως Δέρκων καί τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου. Διότι, ὀφείλομεν τά πάντα εἰς αὐτό καί ἔχομεν ὑποχρέωσιν νά τό συντηρήσωμεν.

Εὔχομαι ταπεινά ὁ Πανάγαθος Θεός νά Σᾶς χαρίζῃ ὑγείαν καί μακροημέρευσιν. Σᾶς παρακαλῶ, Σεβασμιώτατε νά δεχθῆτε τάς βαθυτάτας εὐχαριστίας μου καί νά συμπεριλάβετε ἐμένα καί τήν οἰκογένειάν μου εἰς τάς προσευχάς Σας. Πολλά τά ἔτη Σας Σεβασμιώτατε.

Α. Χατζόπουλος.

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*