ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

Τήν Δευτέρα τῆς Πεντηκοστῆς (8/6/2020) ἑορτάστηκε μέ λαμπρότητα στό πανηγυρίζον ναΰδριο τῆς Σχολῆς ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Τριάδος. Τῆς πανηγυρικῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, Πρόεδρος τῆς Ἐφορείας τῆς Μονῆς. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὁ Σεβασμιώτατος Πατριαρχικός Ἐκπρόσωπος, Μητροπολίτης Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μύρων κ. Χρυσόστομος, Ἐφοροταμίας τῆς Μονῆς, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνθηδῶνος κ. Νεκτάριος, Ἐπίτροπος τοῦ Παναγίου Τάφου στήν Πόλη καί ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς, Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ἀραβισσοῦ κ. Κασσιανός. Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ἀκολούθησε δεξίωση στήν Αἴθουσα Τελετῶν τῆς Σχολῆς, στήν ὁποία ὁ Θεοφιλέστατος Καθηγούμενος καλωσόρισε τήν ἐκλεκτή ὁμήγυρη, ἐνῶ χαιρετισμό ἀπηύθυναν ὁ Σεβασμιώτατος Πατριαρχικός Ἐκπρόσωπος, Μητροπολίτης Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας καί ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐφορείας τῆς Μονῆς, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος. Ὅλοι οἱ ὁμιλητές ἀναφέρθηκαν στήν πολυπόθητη ἐπαναλειτουργία τῆς ἀδίκως κεκλεισμένης Σχολῆς, ἡ ὁποία μάλιστα ἀποτελεῖ γλυκύ ὄραμα καί ἐλπίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας κ.κ. Βαρθολομαίου, ὁ Ὁποῖος ἀγωνίζεται ἀπό τήν ἡμέραν τῆς Ἐθρονίσεώς Του μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, διά τήν ἐπαναλειτουργίαν αὐτῆς. Ἀκολούθησε σύντομος δεξίωσις καί ἑόρτια τράπεζα γιά ὅλο τό ἐκκλησίασμα.

Λόγῳ τῶν μέτρων γιά τήν καταπολέμηση τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ φέτος δέν πραγματοποιήθηκε τό καθιερωμένο ἐτήσιο προσκύνημα τῶν ἀποφοίτων τῆς Σχολῆς, ὅπως ὅμως τόνισε ο Σεβ. Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος οἱ ἀπόφοιτοι τῆς Σχολῆς μας εἶναι πάντοτε παρόντες νοερῶς καί συμπαραστέκονται σέ κάθε περίσταση τήν Τροφό τους Θεολογική Σχολή.

Πρό τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ἐτελέσθη ἀρτοκλασία ὑπέρ ὑγείας καί μακροημερεύσεως τοῦ Προεδρίου τῶν ἀποφοίτων καί τῶν ἀπανταχοῦ γῆς εὑρισκομένων μελῶν τῆς ἐν Ἀθήναις Ἑστίας Θεολόγων Χάλκης.

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΕΝ ΤΩι ΣΥΝΟΔΙΚΩι ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΧΑΛΚΗΣ ΕΠΙ

ΤΗι ΕΤΗΣΙΑι ΜΝΗΜΗι ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙ ΑΥΤΗΣ

(08-06-2020)

 

“Ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, Κύριε, οἱ πιστοί τό γόνυ τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος ὑποκλίναντες, ἀνυμνοῦμέν σε τόν ἄναρχον Πατέρα καί τόν συνάναρχον Υἱόν καί τό συναΐδιον καί πανάγιον Πνεῦμα, τό φωτίζον καί ἁγιάζον τάς ψυχάς ἡμῶν”. (Στιχηρόν Ἰδιόμελον τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ τῆς Πεντηκοστῆς, ἦχος β΄)

Ἐν ταῖς αὐλαῖς ταύταις τῆς Ἁγίας Τριάδος, ταῖς λίαν ποθηταῖς ἡμῖν,συνήλθομεν σήμερον καί ἡμεῖς Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Κυδωνιῶν κύριε Ἀθηναγόρα, Ἐκπρόσωπε τῆς Α. Θειοτάτης Παναγιότητος, Σεβασμιώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀνθηδῶνος κύριε Νεκτάριε, Ἐπίτροπε τοῦ Παναγίου Τάφου ἐνταῦθα, Σεβσμιώτατε ἅγιε Μύρων κύριε Χρυσόστομε, Θεοφιλ. Ἐπίσκοπε Ἀραβισσοῦ κ. Κασσιανέ, Ἡγούμενε τῆς ἱστορικῆς καί περιωνύμου ταύτης Ἱ. Μονῆς, Σεβαστοί πατέρες καί ἀδελφοί, Φιλέορτον ἐκκλησίασμα, ἵνα κλίνομεν τό γόνυ τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος καί ἱκετεύσαμεν αὐτόν τόν ἐν Τριάδι Θεόν ἵνα ἐπιβλέψει ἐξ ὕψους ἁγίου, ἐπί τόν λαόν αὐτοῦ τόν ἀπεκδεχόμενον τό παρ΄ αὐτοῦ πλούσιον ἔλεος, ἵνα ἐπισκέψηται ἡμᾶς ἐν τῇ χρηστότητι αὐτοῦ καί ρύση ἐκ τῆς καταδυναστείας τοῦ διαβόλου, ἵνα ἀσφαλίσει τήν ζωήν ἡμῶν τοῖς ἱεροῖς νόμοις αὐτοῦ καί ἵνα δώσῃ συγνώμην πᾶσι τοῖς ἐλπίζουσιν αὐτῷ καί συγχωρήσει ἡμῖν τά ἁμαρτήματα καθαρίζων πάντας τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Σήμερον, ἐν τῇ ἁγίᾳ ἡμέρᾳ τε καί ὥρᾳ ταύτη, ὅτε “Πνεύματος ἐπιδημίαν ἑορτάζομεν καί προθεσμίαν ἐπαγγελίας καί ἐλπίδος συμπληρώσιν” (Στιχηρόν Ἰδιόμελον τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ τῆς Πεντηκοστῆς, ἦχος α΄). Τήν συμπλήρωσιν τῆς ἐλπίδος εἰς ὅσα ὑπέσχετο ὁ Χριστός τοῖς ἱεροῖς Ἀποστόλοις αὐτοῦ καί δι΄ αὐτῶν καί εἰς πάντας τούς πιστεύσαντας διά τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς Χριστόν. “Οὐκ ἀφήσω ἡμᾶς ὀρφανούς….καί ἄλλον παράκλητον πέμψω ὑμῖν ἵνα μένει μεθ΄ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα” (Ἰωαν. 14,18). Αὐτοῦ τοῦ Παρακλήτου, τοῦ παρηγορητοῦ, τοῦ παραμυθοῦντος, τήν ἔλευσιν ἑορτάζομεν σήμερον. Αὐτοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τήν ἐπιδημίαν, τό ὁποῖον ἔκτοτε οὐκ ἀπέστη ἀπό τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά “ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμόν αὐτῆς” (Στιχηρόν Ἰδιόμελον τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ τῆς Πεντηκοστῆς, ἦχος α΄). Ταύτης τῆς  χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τῆς κατελθούσης ἐπί τάς κεφαλάς τῶν Ἀποστόλων, ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, κληρονόμοι καί διάδοχοι ἐγεννήθημεν καί ἡμεῖς πάντες οἱ ὁμολογοῦντες πίστιν εἰς τόν ἐν Τριάδι Θεόν καί βαπτισθέντες εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ διά τριπλῆς καταδύσεως καί ἀναδύσεως. Ἡμεῖς δέ μάλιστα, οἱ ἀξιωθέντες ἐνδυθῆναι “τήν τῆς Ἱερατείας Χάριν” εἰ καί ἀνάξιοι καί συνκυλινδούμενοι πολλάκις πάσαις ἁμαρτίαις καί παραβάσεσι τῶν Θείων ἐντολῶν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, εἴμεθα οἰκονόμοι καί διαχειρισταί αὐτῆς τῆς Χάριτος καί ἠξιώθημεν ὡς καί οἱ Ἱεροί Μαθηταί τοῦ Χριστοῦ, τοῦ δεσμεῖν καί λύειν “τά τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτήματα.

Ἰλιγγιά ὁ νούς ἡμῶν ἀδελφοί, ἀναλογιζόμενος τό οὐρανόμηκες ὕψος τῆς Θείας ταύτης δωρεᾶς καί ἀβιάστως πείθει ἡμᾶς ἵνα πάλιν καί πολλάκις κλίνωμεν τό γόνυ τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος καί ἐν εὐχαριστείᾳ πολλῇ καί δοξολογία ἐκζητεῖν τό ἔλεος αὐτοῦ.

Δοξολογοῦμεν, λοιπόν ἀδελφοί καί ἡμεῖς τήν Ἁγίαν Τριάδα, διότι ἠξίωσεν ἡμᾶς ἵνα ὁδηγήσωμεν τά βήματα ἡμῶν σήμερον, ἐνταῦθα εἰς τάς αὐλάς τῆς περιπύστου ταύτης καί σεβασμίας Μονῆς καί τῆς ἐν αὐτῷ Θεολογικῆς Σχολῆς, ἵνα ἅπαντες ὁμοῦ συνεορτάσωμεν καί συμπροσευχηθῶμεν ὑπέρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων καί τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων. Σήμερον ὅτε κατά τόν Θεῖον Ἀπόστολον, ὑπέρ ποτέ “Αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσί” (Ἐφεσ. 5,16), ἵνα αὐτός ὁ ἐν Τριάδι Θεός ἐκδιώξει τήν πονηρίαν τῶν ἡμερῶν καί δώσει εὐλογίαν καί χάριν καί ἀνάψυξιν εἰς τόν κόσμον ἅπαντα τόν πολυειδῶς καί πολυτρόπως δοκιμαζό-μενον. Τόν σύν τοῖς ἄλλοις καί ὑπό τῆς νέας αὐτῆς μάστιγος καί ἀσθενείας τυρανουμένου καί ἀφανιζομένου. Τῆς ἀσθενείας αὐτῆς περί ἧς γράφονται πλεῖστα ὅσα καί ἐν πολλοῖς ἀνυπόστατα. Ἡμεῖς ὡς Χριστιανοί καί “τήν ζωήν ἡμῶν ἅπασαν καί τήν ἐλπίδα παρακατατιθέμενοι” κατά τόν Μέγα Βασίλειον, εἰς τόν Θεόν, δέν ἀσχολούμεθα οὔτε πόθεν ἦλθε τό κακόν τοῦτο καί ἄν εἶναι κατασκεύασμα κακοβούλων καί σκοτεινῶν ἀνθρώπων ἤ ἐάν προῆλθεν ἐκ λάθους ἰατρῶν καί ἐπιστημόνων. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι οὐδέν κακόν  δύναται ἐλθεῖν ἄνευ τῆς παραχωρήσεως τοῦ Θεοῦ ὑπό τοῦ ὁποίου “καί αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ἡμῶν ἠριθμημέναι εἰσίν” καί ὅστις μέριμνα καί φροντίζει στοργικῶς καί διά τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ, πολλῷ μᾶλλον δέ διά τό πλάσμα τῶν χειρῶν αὐτοῦ, τόν ἄνθρωπον. Διά νά ἐπιτρέψει, λοιπόν, τοῦτο ὁ Θεός, ἀσφαλῶς πρός σωτηρίαν ἡμῶν καί ἐπ΄ ὠφελείᾳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν τό ἐπέτρεψε. Ἀπομένει εἰς ἡμᾶς νά ἀξιοποιήσωμεν τό γεγονός καί νά γίνει τοῦτο αἰτία, διά νά βελτιώσωμεν τήν διαγωγήν καί τήν ζωήν ἡμῶν, ἐναρμονίζοντες αὐτήν περισσότερον πρός τό ἅγιον θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Περαίνων τόν πενιχρόν μου λόγον, ἐπιθυμῶ ἀπό τής θέσεως ταύτης νά ἀπευθύνω θερμάς καί ὁλοκαρδίους εὐχαριστείας πρός τόν Προσκυνητόν ἡμῶν Αὐθέντην καί Δεσπότην, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κύριον κύριον Βαρθολομαῖον, τόν ἀπόντα τῷ σώματι, ἀλλά ὅπως ἅπαντες αἰσθανόμεθα, παρόντα τῷ πνεύματι εἰς τάς ἐρατεινάς αὐτάς αὐλάς σήμερον, διά τό ἀνύστακτον πατρικόν ἐνδιαφέρον Αὐτοῦ διά τήν Ἱεράν Μονήν ταύτην καί τήν ἐν αὐτῇ γεραράν τροφήν Σχολήν, Αὐτοῦ τε καί ἡμῶν. Εὐχόμεθα δ’ υϊκῶς ὅπως ὁ ἐν Τριάδι Θεός Τόν ἀξιώσει νά ἴδει τήν Σχολήν ἀνεωγμένην, ὅπερ καί τό γλυκύ ὅραμα τῆς ἀγαθῆς Αὐτοῦ καρδίας. Εὐχαριστοῦμεν ἐπίσης ἀπό ψυχῆς τόν Σεβασμιώτατον Πατριαρχικόν Ἐκπρόσωπον, Μητροπολίτην Κυδωνιῶν κύριον Ἀθηναγόραν, διά τήν παρουσίαν αὐτοῦ σήμερον, ὡς καί ἅπαντα τά σεβαστά μέλη τῆς Ἐφορείας διά τήν ἀγαστήν συνεργασίαν των μετά τῆς ταπεινότητός μου, ἐπ΄ ἀγαθῷ τῆς Σχολῆς ἡμῶν. Συγχαίρομεν δ’ ἀδελφικῶς καί εὐχαριστοῦμεν διά τούς κόπους εἰς οὕς ἤδη μετά σπουδῆς ὑπεβλήθη, τόν νέον Ἡγούμενον τῆς Μονῆς, Θεοφιλέστατον Ἐπίσκοπον Ἀραβισσοῦ κύριον Κασσιανόν, διά τήν ἐπαξίαν ἐκλογήν αὐτοῦ εἰς τό ἱερόν τοῦτο καί τίμιον τῆς Μητρός Ἐκκλησίας ἀξίωμα καί διακόνημα. Ὄντως τοῦ ἀξίζουν συγχαρητήρια, διότι ὡς καλός στρατιώτης τῆς Ἐκκλησίας, ἀμέσως ὑπήκουσε εἰς τό ὑπ΄ Αὐτῆς καί τοῦ Πατριάρχου ἀνατεθέν αὐτῷ διακόνημα καί τοῦ εὐχόμεθα πολλήν τήν παρά Κυρίου ἐνίσχυσιν. Ὡς Ἐφορεία δέ τῆς Σχολῆς, ὑποσχόμεθα ὅτι θά εἴμεθα πάντοτε εἰς τό πλευρόν του ἀρρωγοί καί συναγωνισταί ἀδελφικῶς. Εἰς τόν προκάτοχον αὐτοῦ, τόν περιφίλητον ἡμῖν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἴμβρου καί Τενέδου κύριον Κύριλλον, πολλάς εὐχαριστείας ἀπευθύνομεν διά τά ὅσα πολλά καλά καί ἀγαθά εἰργάσατο κατά τήν βραχείαν ἀλλά καρποφόρον καί δημιουργικήν Ἡγουμενείαν του καί τόν συγχαίρομεν ἀδελφικῶς διά τήν ἐπαξίαν ἐκλογήν του, εὐχόμενοι πλουσίαν παρά Κυρίου τήν ἐνδυνάμωσιν εἰς τό ἐκεῖ ὑπό εἰδικάς συνθήκας ἱερόν ἔργον του, εἰς ἀνάπαυσιν τῶν κροτάφων Τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν, τοῦ θεοευλογητοῦ βλαστοῦ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἐκεῖσε Ἐπαρχίας. Δυσχερές ἵνα εὕρωμεν καταλλήλους λόγους καί ἀρμόδιους διά νά εὐχαριστήσωμεν ἐπαξίως τόν ἀγαπητόν ἡμῖν Ἐντιμολογιώτατον Ἄρχοντα Ἔξαρχον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας κύριον Ἀθανάσιον Μαρτῖνον, Πολιτικόν Διοικητήν χρηματίζοντα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, διά τήν μεγίστην χορηγίαν αὐτοῦ πρός τήν Μονήν καί Σχολήν ταύτην καί τήν ἀνάληψιν τῆς ἐκ βάθρων πλήρους ἀνακαινίσεως αὐτῆς εὐχόμεθα πλουσίαν τήν εὐλογίαν τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐπ΄ αὐτόν καί τήν θεοφιλῆ οἰκογένειαν αὐτοῦ. Εὐχαριστοῦμεν ἐπίσης ἐκ μυχίων ψυχῆς καί τήν προσφιλῆ Ἑστία Θεολόγων Χάλκης ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ Ἐντιμολ. Ἄρχοντος Χαρτοφύλακος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας κυρίου Νικολάου Ξεξάκη, τήν ἀποῦσαν ἐφέτος λόγῳ τῶν συνθηκῶν, ἀλλά παροῦσαν ἐν πνεύματι καί νοερῶς συνεορτάζουσαν ἡμῖν, διά τά ὅσα καλά καί ἀγαθά προνοεῖ καί πράττει ὑπέρ τῆς τροφοῦ Σχολῆς ἡμῶν. Ἐπίσης εὐχαριστείας ἐκφράζομεν ἀδελφικῶς καί εἰς τούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς καί τούς συνελθόντας εἰς τήν κοινήν χαράν ἡμῶν σήμερον ὡς καί εἰς πάντας τούς φιλοχρίστους καί φιλεόρτους ἀδελφούς καί εὐχόμεθα πλουσίαν τήν χάριν καί τό ἄπειρον ἔλεος τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν, Ὦ ἡ δόξα καί ἡ τιμή καί ἡ προσκύνησις εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*