ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η Οσιομάρτυς του Χριστού Αγία Παρασκευή που έζησε και μαρτύρησε στη Ρώμη κατά τον Β΄ αιώνα, στην εποχή του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου είναι η πολιούχος του Μητροπολιτικού Ναού της Γεροντικής Μητροπόλεως των Δέρκων. Στα ερατεινά Θεραπειά του Βοσπόρου η μνήμη της    Αγίας Παρασκευής εορτάστηκε με ξεχωριστή λαμπρότητα. Η  Ομογένεια της Νέας Ρώμης τιμά και σέβεται την Οσιομάρτυρα της Ρώμης και έτσι στην Πόλη μας υπάρχουν εδώ και αιώνες πολυάριθμοι Ναοί και Αγιάσματα που τιμώνται στο Άγιο όνομά της. Ο Ναός της Αγίας Παρασκευής Θεραπειών είναι κτισμένος πάνω σε προϋπάρχοντα βυζαντινό ναό, όπως μαρτυρούν κατάλοιπα μαρμάρων που σώζονται στον περίβολο του ναού. Είναι ο νέος Μητροπολιτικός Ναός της Γεροντικής Μητροπόλεως Δέρκων, από τα μέσα του Κ΄ αιώνος, μετά την καταστροφή, από βεβήλους χείρας, του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Γεωργίου και του Μητροπολιτικού Οίκου στα Θεραπειά. Αφ’ εσπέρας τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Αποστόλου με συμμετοχή κληρικών της Μητροπόλεως, αλλά  και φιλοξενουμένων κληρικών. Την κυριώνυμον δε ημέραν της εορτής ιερούργησε ο μουσικός Μητροπολίτης του Θρόνου Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος, ο οποίος στον εμπνευσμένο από την ζωή της Αγίας μεστού περιεχομένου λόγο του, αμέσως μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου, αναφέρθηκε, συν τοις άλλοις, στο παράδειγμα της Αγίας ζωής της. (ο πλήρης λόγος του  παρακάτω). Ο Σεβ Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος, εκκλησιασθείς εκ του Ιερού Βήματος, κατά την Απόλυσιν εξέφρασε τας θερμάς ευχαριστίας του και την χαρά του για την παρουσία του φιλοξενουμένου Μητροπολίτου Στεφάνου και αναφέρθηκε επίσης στην Αγία Παρασκευή, επικαλούμενος για όλους τις μεσιτείες της προς τον Θεό. Πολυπληθείς προσκυνηταί εντεύθεν και εκ του εξωτερικού (Αγγλία, Ελλάδα) κατέκλυσαν φέτος την Αγία Παρασκευή Θεραπείων, δημιουργώντας ιδιαιτέρως χαρούμενη ατμόσφαιρα. Απαξάπαντες, τέλος, παρακάθισαν   στην   καθιερωμένη εόρτια δεξίωση στον αύλιο χώρο του Ναού.

δρ Αντώνιος Χατζόπουλος, Θεραπειά

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΝ ΤΟΥ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ

“Τῇ Ἀθληφόρῳ οἱ πιστοί τόν ὑμνητήριον Παρασκευῇ δεῦτε συμφώνως ἀναμέλψωμεν, ἀπαστράπτει γάρ τοῖς θαύμασιν ἐν τῷ κόσμῳ, ἀπελαύνουσα τῆς πλάνης τήν σκοτόμαιναν καί παρέχουσα πιστοῖς τήν χάριν ἄφθονον τοῖς κραυγάζουσι, χαίροις Μάρτυς πολύαθλε” (Κοντάκιον τῆς Ἁγίας Ἦχος δ΄).

Ὑπακούοντες καί ἡμεῖς, Σεβασμιώτατε ἅγιε Γέρον Νικαίας καί Σεβασμιώτατε καί ὁμόψυχε καί περιφίλητε ἅγιε ἀδελφέ, Μητροπολῖτα Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κύριε Στέφανε καί ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί εἰς τήν προτροπήν τοῦ ἱεροῦ τῆς Ἐκκλησίας ὑμνογράφου, συνήχθημεν σήμερον εἰς τόν πάνσεπτον τῆς Παρασκευῆς  Ναόν τῶν Θεραπείων, ἀναμέλποντες συμφώνως τούς ὕμνους αὐτῆς ἐπί τῇ ἑορτῇ ταύτῃ. Εἰς τόν ἐν Θεραπείοις Ναόν τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς ὁ ὁποῖος χρηματίζει καί Μητροπολιτικός Ναός τῆς καθ΄ ἡμᾶς Θεοσώστου Ἐπαρχίας τῶν Δέρκων, μετά ἀπό τήν ἄδικον καί ὑπό ἀνόμων χειρῶν καταστροφήν τοῦ πάλαι τότε Μητροπολιτικοῦ καί ἱστορικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Εἶναι χαρακτηριστικόν τό ἐπίρρημα πού χρησιμοποιεῖ ὁ ὑμνογράφος, προτρέπων ἡμᾶς, νά ὑμνήσωμεν τήν μνήμην τῆς Ἁγίας “συμφώνως”. Βεβαίως αὐτό ἔχει πολλαπλῆν ἑρμηνείαν. Ἐννοεῖ καί τό ὁμόφωνως, μέ μιάν φωνήν, ἀλλά καί μέ συμφωνίαν γνώμης, μέ ὁμοψυχίαν δηλαδή, μέ ἑνότητα ψυχικήν, ἅπαντες ὡς Ὀρθόδοξοι ἄς προσφέρομεν “ὕμνους καί ὠδάς πνευματικάς” εἰς τήν Προστάτιδα καί Ἔφορον τῶν Θεραπείων, ἀλλά καί ἁπάσης τῆς Μητροπόλεως Δέρκων, ἡ ὁποία ἔχει τό ἱερόν προνόμιον νά ἔχει δύο Ναούς τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, τόν ἐνταῦθα καί τόν εἰς τόν Βαθυρρύακα, (Mπουγιούκ δερέ), ὅπου καί τό ἱστορικόν αὐτῆς Ἁγίασμα. Προσφέρομεν ὕμνους ἐγκωμιαστικούς πρός τήν Ἁγίαν, ἀπό τό περίσσευμα τῆς καρδίας μας, ἀπό τό περίσσευμα τῆς εὐλαβείας μας πρός αὐτήν, διότι ἀφιέρωσε καί ἐθυσίασε τήν ζωήν της καί τήν νεότητα της καί τό κάλλος της, ἀλλά καί ὅτι εἶχεν ἐπίγειον ἀπόκτημα ὡς ἄνθρωπος, πρός χάριν τοῦ Οὐρανίου Νυμφίου τῆς ψυχῆς της, τοῦ Χριστοῦ. Δέν ἐνυμφεύθη μέ σαρκικόν μνηστήρα ἀλλά ἔζησεν ὁσιακῶς μέ πολλήν ἄσκησιν καί παρθενίαν, ὄχι μόνον σωματικήν, ἀλλά προσέχουσα οὕτω μέ τόν λογισμόν της νά μήν μολύνει τήν ἁγνότητα τῆς ψυχῆς της. Ἤκουε πάντοτε νοερῶς εἰς τά ὦτα τῆς καρδίας της, τήν προτροπήν τοῦ Θείου Παύλου “Δοξάσατε τόν Θεόν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καί ἐν τῷ  πνεύματι ὑμῶν” (Α΄Κορινθ. 6,20). Διότι, αὐτή εἶναι ἡ ἀληθινή ἀπόδοσις δόξης πρός τόν Θεόν ἀπό ἐμᾶς. Ὄχι μόνον, δηλαδή νά προφέρωμεν δοξολογίας καί ὕμνους μέ τό στόμα, ἀλλά κυρίως νά τόν δοξάζωμεν μέ τήν ἐνάρετον καί εὐάρεστον πρός Αὐτόν ζωήν μας. Τοῦτο ἔπραττε ἡ Ἁγία Παρασκευή. Ὅλη της ἡ ζωή ἦταν μιά προσοχή καί προσευχή, νά μήν λυπήσει οὐδέ εἰς τό ἐλάχιστον τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό Ὁποῖον καί ἐκείνη ἀλλά καί κάθε βαπτιζόμενος εἰς Χριστόν ἐλάβαμε πλουσίως. Ὅταν δέ ἦλθε ἡ ὥρα νά ὁμολογήσῃ τό Πανάγιον Ὄνομα τοῦ Σωτῆρος” ἐνώπιον Βασιλέων καί τυρράνων” κατά τό Ἀποστολικόν, καθόλου δέν ἐδειλίασε, ἀλλά μέ πολλήν παρρησίαν καί θάρρος, ἐκήρυξεν ἐνώπιον τοῦ τυρράνου Ἀντωνίνου τόν Χριστόν ὡς μόνον ἀληθινόν Θεόν. Ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον “Ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω αὐτόν κ΄αγώ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς”. Ὅπως, λοιπόν, ἐκείνη ὡμολόγησε τόν Χριστόν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὡς ἀληθινόν Θεόν καί ὁ Χριστός θά ἐγγυηθῇ διά τήν Ἁγία ἐνώπιον τοῦ Οὐρανίου Του Πατρός ἐν ἡμέρα Κρίσεως, ὅταν ἐλεύσεται κρίναι ζώντας καί νεκρούς. Σήμερον, λοιπόν, ἡ Ἁγία Παρασκευή μέ τό ἔνθεον της παράδειγμα μεγαλοφώνως μᾶς παρακινεῖ νά τήν μιμηθοῦμε ὁμολογοῦντες τόν Χριστόν, κυρίως μέ τήν σύμφωνον πρός τό Ἅγιο θέλημα Αὐτοῦ, ζωήν μας. Μέ μιάν ζωήν πού θά εἶναι ἐνηρμονισμένη πρός τάς Θείας Του ἐντολάς καί κυρίως μέ τήν ἐντολήν τῆς ἀγάπης πρός Θεόν καί τόν πλησίον, καθ΄ ὅτι “ἡ ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν” (Ἐπιστολή Α΄ Πέτρου 4,8), κατά τόν Θείον Ἀπόστολον Πέτρον. Τά ὑστερήματά μας δηλαδή, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν τήρησιν τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, θά τά ἀναπληρώσουμε μέ τά ἔργα τῆς ἀγάπης, μέ ἐλεημοσύνη σέ ἀδελφούς μας πού ἔχουν ἀνάγκην, μέ ἐπισκέψεις σέ ἀσθενεῖς καί πάσχοντας ἀνθρώπους. Μέ τό νά συγχωροῦμε ὅσους μᾶς ἔπταισαν καί ὄχι μόνον, νά μήν τούς ἐκδικούμεθα, ἀλλά καί νά τούς εὐεργετοῦμε ἐπιπλέον. Φαινομενικά ἄν καί ἐπικρατεῖ ἀγάπη, ἡ ἐνότης καί ἡ συμφωνία μεταξύ μας ἐν τούτοις ὅμως διά νά εἶμεθα εἰλικρινεῖς, πάρ΄ ὅτι εἴμεθα ὁμόπιστοι, ὁμόπατριδες Ρωμηοί, ἐν τούτοις, πολλάκις, μᾶς χαρακτηρίζει ὁ διχασμός καί ἡ ἀντιπαράθεσις. Ὁ διχασμός σέ ὅλη τήν ζωήν τοῦ ταλαίπωρου Γένους μας ἦταν αἴτιος πολλῶν συμφορῶν.

Μέ αὐτάς τάς ταπεινάς σκέψεις κατακλείοντας, καλωσορίζω τόν λαμπρύναντα σήμερον τήν Πανήγυριν μας, περιφίληττον Μητροπολίτην Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κύριον Στέφανον. Τόν Ἱεράρχην, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διά τόν φόβον τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀφοσίωσίν του εἰς τά πατρῷα καί εἰς τήν παράδοσιν τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους καί ὁ ὁποῖος καίτοι νέος κατά τήν ἡλικίαν, ὅμως ἔχει Γεροντικήν συνέσιν καί διάκρισιν. Λιπαράν παιδείαν, ἐκκλησιαστικήν καί θύραθεν καί ἀποτελεῖ σημαντικώτατον μέλος τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Τόν καλωσορίζομεν εἰς τήν Ἁγίαν Παρασκευήν καί τά ὡραία Θεραπειά καί τόν εὐχαριστοῦμεν διά τήν ὁλόθυμον ἀποδοχήν τῆς ἀδελφικῆς μας προσκλήσεως. Ἐπιθυμία μας ἦταν νά ἔλθῃ εἰς τήν χαράν τῆς Ἑορτῆς μας διά νά ξεχάσῃ ἔστω καί δι΄ ὀλίγον τό μεγάλο πένθος του γιά τήν ἀδόκητον ἐκδημία πρός Κύριον τῆς πολυσεβάστου μητρός του καί ἰδιαιτέρως ἀγαπητῆς στήν Ὁμογένειαν μας, μακαριστῆς κυρᾶς Ὄλγας. Εὐχόμεθα νά τήν ἀναπαύῃ ὁ Κύριος ἐν χώρᾳ ζώντων Σεβασμιώτατε ἅγιε ἀδελφέ καί νά ζῆτε ἔτη πολλά νά τήν μνημονεύετε εἰς τάς Ἱερουργίας Σας. Χαιρετίζω μετά πατρικῆς ἀγάπης καί τιμῆς τούς εὐλαβεῖς προσκυνητάς τῆς εἰς Ἁγίας Παρασκευῆς ἐξ Ἀγγλίας καί ἐκ Θεσσαλονίκης καί τούς εὐχόμεθα πλουσίαν τήν χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Παναγάθου Θεοῦ καί τῆς σήμερον ἑορταζομένης Ἁγίας Παρασκευῆς. Εὐχαριστῶ ἀπό ψυχῆς καί τήν Ἔντιμον Ἐφοροεπιτροπήν τοῦ Ἱ. Ναοῦ μας, ὑπό τήν Προεδρίαν τοῦ ἐντιμοτάτου κυρίου Συμεών Φραντζελατζίογλου, διά τά ὅσα καλά καί ἀγαθά ἐργάζονται διά τήν εὐπρέπειαν τοῦ περικαλλοῦς τούτου Ναοῦ καί τῆς Κοινότητος ταύτης, ἀλλά καί τῶν ὑπολοίπων σεβασμάτων τοῦ Γένους μας, ὡς καί διά τήν ἀγαστήν συνεργασίαν μετά τῆς ταπεινότητος μου πάντοτε, καί εὔχομαι πλουσίαν τήν ἀνταπόδοσιν παρά Κυρίου.

Ἀλλά καί εἰς πάντας τούς ἀθορύβως καί ἀφανῶς βοηθούντας τήν Ἐκκλησίαν μας ποικιλοτρόπως, ὡς καί πάντας τούς ἐν εὐλαβείᾳ συνελθόντας ἵνα “συμφώνως τόν ὑμνητήριον” τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς “Ἀναμέλψωμεν” καί νά τούς δίδῃ ὁ Κύριος, διά πρεσβειῶν τῆς Ἁγίας μας, πάντα τά πρός σωτηρίαν αἰτήματα καί τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τήν ἀπόλαυσιν. Ἀμήν.

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*